پادکست «Awards Chatter»: نوآ باومباخ درباره «جی کلی»، دشواری فیلم‌های نیمه‌خودزندگی‌نامه‌ای و عاشق شدن با گرتا گرویگ روی پرده و بیرون از آن

«جی کلی»: پروژه‌ای شخصی و چالش‌برانگیز

باومباخ «جی کلی» را به عنوان فیلمی «شخصی اما نه کاملاً خودزندگی‌نامه‌ای» توصیف کرد. این فیلم، با بازی آدام سندلر و جرج کلونی، روایتی از روابط خانوادگی و بحران‌های میانسالی است. او توضیح داد که ایده فیلم از تجربیات شخصی‌اش الهام گرفته، اما با لایه‌های داستانی غنی شده تا جهانی‌تر شود. باومباخ گفت: «فیلم‌های نیمه‌خودزندگی‌نامه‌ای همیشه ناخوشایند هستند، چون مرز بین واقعیت و خیال محو می‌شود.» این پروژه، پس از «داستان ازدواج» (۲۰۱۹)، ادامه کاوش او در روابط انسانی است.

دشواری فیلم‌های نیمه‌خودزندگی‌نامه‌ای

باومباخ به چالش‌های عاطفی ساخت فیلم‌هایی چون «داستان ازدواج» و «ماهی مرکب و نهنگ» اشاره کرد: «وقتی از زندگی خودت می‌نویسی، همیشه احساس می‌کنی داری چیزی را فاش می‌کنی که نباید. اما این همان چیزی است که فیلم را واقعی می‌کند.» او از تجربیات طلاق والدینش در کودکی به عنوان منبع الهام سخن گفت و تأکید کرد که این فیلم‌ها، درمانی برای او هستند.

عاشق شدن با گرتا گرویگ

باومباخ درباره آغاز رابطه‌اش با گرتا گرویگ در حین ساخت «گرینبرگ» (۲۰۱۰) گفت: «روی پرده عاشق شدیم و بیرون از آن ادامه یافت.» آن‌ها اکنون شریک زندگی و همکار هستند و فیلم‌هایی چون «فرانسیس ها» و «باربی» را با هم ساخته‌اند. باومباخ گرویگ را «شریک خلاقیت ایده‌آل» خواند و از تأثیر او بر کارهایش ستایش کرد.

تأثیر بر سینمای مستقل

باومباخ، با فیلم‌هایی چون «داستان ازدواج» (نامزد ۶ اسکار)، بر سینمای مستقل تأثیر گذاشته است. او از چالش‌های توزیع در عصر استریم سخن گفت و بر اهمیت داستان‌های انسانی تأکید کرد. این مصاحبه، بحث‌هایی درباره تعادل بین زندگی شخصی و حرفه‌ای در سینما برانگیخت.

باومباخ، با صداقت و عمق، سینمای شخصی را به سطحی تازه رسانده است.

مقایسه با کارگردانان مشابه

او را می‌توان با وس اندرسون مقایسه کرد، هر دو با تمرکز بر روابط خانوادگی و طنز تلخ. با این حال، باومباخ با کاوش دردهای عاطفی، نگاهی واقع‌گرایانه‌تر دارد.