فیلم کره ای Memories of Murder 2003

اما یک چیز مسلم است: همه کسانی که به سینمای کره علاقه‌مند هستند، با تماشای «خاطراتی از یک قتل» فیلمی را تجربه می‌کنند که تأثیرگذار است و پس از تماشای آن، فقط یک فیلم دیگر در کارنامه‌شان نیست. از این نقد می‌توان برداشت کرد که «خاطراتی از یک قتل» توانسته است نظر مرا جلب کند و به همین دلیل هم باید بدانید که چه کاری...

اما یک چیز مسلم است: همه کسانی که به سینمای کره علاقه‌مند هستند، با تماشای «خاطراتی از یک قتل» فیلمی را تجربه می‌کنند که تأثیرگذار است و پس از تماشای آن، فقط یک فیلم دیگر در کارنامه‌شان نیست. از این نقد می‌توان برداشت کرد که «خاطراتی از یک قتل» توانسته است نظر مرا جلب کند و به همین دلیل هم باید بدانید که چه کاری باید انجام دهید. درست است! به تماشای «خاطراتی از یک قتل» بروید. خودتان قضاوت کنید که این فیلم چقدر چندلایه و هیجان‌انگیز است. با کارآگاهان همراه شوید و حدس بزنید که چه کسی این جنایات را مرتکب شده است. «خاطراتی از یک قتل» قطعاً فیلمی ساده نیست و همچنین یک فیلم «احساس خوب» هم نیست، اما فیلمی است بسیار ارزشمند و قابل تماشا. این درام جنایتکارانه از بونگ جون-ho با بازی‌های فوق‌العاده، یک تحقیق پلیسی را دنبال می‌کند که تقریباً از هر تکنیک شناخته‌شده برای ردیابی یک متجاوز/قاتل که جوانان را ترور می‌کند، استفاده می‌کند (به‌ویژه اگر باران بیفتد و آنها لباس قرمز بپوشند). کانگ-هو سونگ، سانگ-کیونگ کیم و رئوه‌ا کیم خیلی هم‌نظر نیستند و در حین انجام وظیفه‌شان، رویکردهای علمی و غیرعلمی را برای کشف حقیقت به کار می‌برند. نوشتن با سبک و شوخ‌طبعی به شخصیت‌ها اجازه می‌دهد که به آرامی، اما به‌طور ثابت و جالبی رشد کنند – با استفاده از طنز، احساسات و خشونت – و گاهی اوقات به نظر می‌رسد که روش‌ها و نگرش‌های پلیس بیشتر تحت بررسی قرار می‌گیرد تا خود جنایتکار! متأسفانه، در انتها کمی افت می‌کند. سرعت تند نوشتار و شدت بازی‌ها به یک سطح نسبتاً بالا رسیده و کمی کاهش می‌یابد و پایان آن به طرز آزاردهنده‌ای خودزنی‌کننده به نظر می‌رسد: هویت جنایتکار برای من کمتر از یکپارچگی فروپاشیده کسانی که مأمور کشف او هستند، اهمیت دارد. ما هرگز به آن سطح بالای داستان‌گویی که در ۹۰ دقیقه اول به دست آمده بود، بازنمی‌گردیم و با افزایش ناکامی‌های محققین، فیلم بیشتر به یک تریلر جنایی عمومی تبدیل می‌شود که بخش زیادی از ویژگی‌های منحصر به فرد خود را از دست می‌دهد. قطعاً ارزش تماشا دارد، اما شاید می‌توانست کمی کوتاه‌تر باشد تا تنش را حفظ کند.