فیلم From the Land of the Moon 2016

از کودکی، «گابریل» (با بازی ماریون کوتیار) روحیه‌ای نسبتاً سرکش داشته است. وقتی دختر بود، حاضر نبود به خواست والدینش برای ازدواج با خوزه (نقشی که Alex Brendemühl با ظرافت اجرا می‌کند) تن دهد—با وجود اینکه او به‌راستی دل‌باختهٔ او بود—و در نتیجه در نیمه‌انزوایی که شایستهٔ یک دختر مجرد در فرانسهٔ روستایی است، زندگی کرد. نقطهٔ عطف زندگی او به‌طور نامنتظره‌ای با سنگ کلیه‌ای...

از کودکی، «گابریل» (با بازی ماریون کوتیار) روحیه‌ای نسبتاً سرکش داشته است. وقتی دختر بود، حاضر نبود به خواست والدینش برای ازدواج با خوزه (نقشی که Alex Brendemühl با ظرافت اجرا می‌کند) تن دهد—با وجود اینکه او به‌راستی دل‌باختهٔ او بود—و در نتیجه در نیمه‌انزوایی که شایستهٔ یک دختر مجرد در فرانسهٔ روستایی است، زندگی کرد. نقطهٔ عطف زندگی او به‌طور نامنتظره‌ای با سنگ کلیه‌ای پدید می‌آید که او را مجبور به سفر به یک بیمارستان کوهستانی در آلپ می‌کند. در آنجا با آندرهٔ در حال بهبودی (لوئی گارل) آشنا می‌شود، مردی که تازه از هندوچینِ فرانسه بازگشته و شوک‌زده و به‌شدت مجروح است. به نظرم نکاتی از شعرهای ویل‌فرد اوون در این درام هست: فیلم پیامدهای وحشت‌های جنگ، تأثیرات پس از آن و تروما را نشان می‌دهد، اما هم‌زمان نوعی امید و خوش‌بینی هم در شکل‌گیری داستان عاشقانه‌شان دیده می‌شود و شاید، فقط شاید، جایی برای آرامش و رضایت فراهم شود. کوتیار در نقش گابریلِ نسبتاً خودمحور و کمی پریشان بازی محکمی ارائه می‌دهد و هرچند گارل نقش کمتری دارد، همچنان به‌عنوان سربازی که بین واقعیت و رؤیا در تضاد است، قابل‌باور ظاهر می‌شود. این نتیجه‌گیریِ فیلم بسیار تأثیرگذار است و ما را وادار به تأمل دربارهٔ اینکه واقعاً «گابریل» کیست، می‌کند. فیلم از نظر بصری چشم‌نواز است و موسیقی دنیل پمبرتون نیز به‌خوبی سامان یافته که همگی جلوه‌ای ویژه به تصویر کوتیار از زنی می‌بخشند که فکر نمی‌کنم چندان خوشم می‌آمد.