انیمه Your Name. 2016

هرگز از تماشای آن کسی را محروم نمی‌کنم، اما برای من چندان تأثیرگذار نبود. امتیاز نهایی: ★★ — قطعاً برای من نبود، اما تا حدی جذابیتش را درک می‌کنم. انیمیشن زیبا و شخصیت‌هایی دوست‌داشتنی دارد. فیلمی خنده‌دار، دلنشین و احساسی است که تماشاگر را سوار بر یک قطار احساسی می‌کند و موفق می‌شود دل‌ها را ببرد. آن‌ها غریبه نیستند، اما هرگز همدیگر را ندیده‌اند. شاید پرانتظارترین انیمه پس از...

هرگز از تماشای آن کسی را محروم نمی‌کنم، اما برای من چندان تأثیرگذار نبود. امتیاز نهایی: ★★ — قطعاً برای من نبود، اما تا حدی جذابیتش را درک می‌کنم. انیمیشن زیبا و شخصیت‌هایی دوست‌داشتنی دارد. فیلمی خنده‌دار، دلنشین و احساسی است که تماشاگر را سوار بر یک قطار احساسی می‌کند و موفق می‌شود دل‌ها را ببرد. آن‌ها غریبه نیستند، اما هرگز همدیگر را ندیده‌اند. شاید پرانتظارترین انیمه پس از آخرین فیلم میازاکی باشد؛ چون مخاطب می‌داند سازندگان از چه چیزی برمی‌آیند. فیلم را می‌توان یک درصد علمی‌ـ‌تخیلی و ۹۹ درصد فانتزی دانست. ایده‌ی اصلی جدید نیست—از «جمعه عجیب» تا «خانه دریاچه» و حتی فیلم آمریکایی اخیر «تبادل»، داستان‌های مشابهی را به یاد می‌آورند—اما فیلم به‌خاطر نحوه‌ی هوشمندانه‌ی به‌کارگیری این موضوع، بسیار خوب از آب درآمده است. ما پیش‌تر ظرافت‌های فنیِ 5 Centimeters Per Second و رمانسِ زیبای The Garden of Words را دیده‌ایم؛ این فیلم ترکیب درخشان آن دو است. اگر آن‌ها را دوست دارید، احتمالاً این را هم خواهید پسندید. خودم هنوز The Garden of Words را بیشتر دوست دارم، اما این فیلم هم خوش‌ساخت و لذت‌بخش است و کمتر دوست داشتن آن لزوماً به معنی بدبودنش نیست. قطعاً فیلمیست که به طرفداران انیمه و دوستداران انیمیشن غربی توصیه می‌شود. داستان درباره‌ی دو نوجوان است؛ یکی از نواحی روستایی کوهستانی ژاپن و دیگری از توکیو. ماجرا حول یک دنباله‌دار می‌چرخد که قرار است بسیار نزدیک به زمین عبور کند. پیش از آن رویداد، دختر از زندگی‌اش کسل است و آرزو می‌کند در شهر بزرگ زندگی کند و حتی می‌خواهد پسر باشد. روزی آرزویش برآورده می‌شود و با پسری از توکیو جابه‌جای جسم و بخش زیادی از خاطرات اتفاق می‌افتد. برای او این فرصتی است که همان‌طور که می‌خواست زندگی کند، اما برای پسر این تجربه حکم نفرین دارد و رفتارهایی طغیان‌آمیز از او سر می‌زند. این وضع چندین روز و هفته تکرار می‌شود تا اینکه آن دو متوجه می‌شوند پدیده فقط بین آن‌ها رخ می‌دهد و قراردادی با قوانین سخت‌گیرانه تنظیم می‌کنند. همه‌چیز تا روز عبور دنباله‌دار ادامه دارد و آن روز همه‌چیز برای همیشه تغییر می‌کند. جستجو برای حقیقت و پیامدهای آن به پایان داستان می‌انجامد. «تجربه را گرامی بدار. رویاها بعد از بیداری محو می‌شوند.» برخلاف میازاکی، روایت ماکوتو شینکای بیشتر برای مخاطب بالغ ساخته شده و کمتر کودکانه است. فیلم از نمایش رویدادهای طبیعی دوران نوجوانی واهمه‌ای ندارد؛ هرچند فیلم حول نوجوانان می‌چرخد، اما برای برخی فرهنگ‌ها ممکن است حساسیتی ایجاد کند. مدت فیلم و ریتم روایت مناسب‌اند و فیلمنامه که بر پایه‌ی رمان هم‌نام نوشته شده، خوب پرداخته شده است. کارگردان نیز الهام از آثار پیشین با موضوعات مشابه را پذیرفته است. مکان‌های واقعی در نسخه‌ی انیمه با نام‌های تخیلی استفاده شده‌اند، اما بیشتر توکیو همان‌طور که هست نمایش داده شده و همه‌چیز عالی کار شده است. در بسیاری از سکانس‌ها حرکت دوربین لذتبخش است و نرخ فریم بالا مانع از لرزش تصویر می‌شود؛ تجربه‌ی بصری بسیار خوشایندی ایجاد شده است. اگرچه ایده کاملاً نو نیست، اما فیلم نشان می‌دهد ژاپن هنوز زیر سایه‌ی هالیوود نرفته و اگر کیفیت محصول بالا باشد، روزهای درخشان انیمه می‌تواند بازگردد. این فیلم رکورد پرفروش‌ترین انیمه را در اختیار گرفت. علاوه بر برجستگی‌های فنی، داستان نیز جذاب است. اگر از تم‌های عاشقانه خوشتان می‌آید، این فیلم شما را راضی می‌کند؛ مناسب برای یک شب دو نفره. پایان‌ها برای چنین آثاری تا حدی قابل پیش‌بینی‌اند و اینجا هم از این قاعده مستثنا نیست؛ اما نحوه‌ی رسیدن به آن پایان و برخی لحظات فریم‌به‌فریم غیرقابل‌پیش‌بینی‌اند. پایان‌بندی را دوست داشتم؛ جملات آخر ممکن است اگر حسّاس و رمانتیک باشید برایتان اشک‌آور باشند. یکی از بهترین پایان‌ها، هرچند کلیشه‌ای. بعد از تمام شدن تیتراژ، شروع می‌کنید به مرور صد دقیقه‌ی گذشته. فیلمی که دیدنش واجب است؛ از طرف من شدیداً توصیه می‌شود. حالا باید چند سال صبر کنم تا دوباره فیلمی در این سطح ببینم. امتیاز: 8/10 فیلمی واقعاً خیره‌کننده! هیچ نکته‌ای در این اثر نیست که حتی اندکی ناراضی‌ام کند. انیمیشن شگفت‌انگیز و نفس‌گیر است؛ میزان جزئیات به‌ویژه در توکیو حیرت‌آور است. تماشا کردنش لذتی بصری بی‌نظیر دارد. داستان نیز سرشار از احساس و معناست و من همه‌ی احساساتی را که می‌خواست منتقل کند، حس کردم. ریتمِ فیلم بی‌نقص است و با دو شخصیت به‌یادماندنی، تاکی و میتسوه، روایت می‌شود. بازیگران نقش‌های اصلی—ریونوسوکه کامیکی و مونه کامیشیرایشی—درخشان‌اند. اگرچه من ژاپنی نمی‌فهمم و زیرنویس می‌دیدم، باز هم همه‌ی احساسات منتقل شد. از بازیگران دیگر، شخصیت اوکودرا (ماسامی ناگاساوا) برایم برجسته بود. اگر همه‌ی این‌ها کافی نبود، موسیقی و ساندترک فوق‌العاده‌ای هم دارد. همه‌چیز با هم تجربه‌ای تماشایی می‌سازد که قطعاً بارها تماشا خواهد شد و من آن را بی‌دریغ توصیه می‌کنم. رومانتی‌ترین فیلمی که تا به حال دیده‌ام. این فیلم حتماً باید یک بار در زندگی دیده شود! «نام تو» از ابتدا تا انتها مخاطب را با قصه‌ای بسیار خوب و منحصر‌به‌فرد جذب می‌کند. ژانر تعویض بدن پیش‌تر در فیلم‌های مختلف بررسی شده، اما ترکیب آن با داستان عاشقانه در این فیلم ناب و درخشان است. چیزی که این فیلم را متمایز می‌کند این است که با مخاطب مهربانانه عمل نمی‌کند و بخش اول را به کشفِ آنچه در جریان است اختصاص می‌دهد؛ همین ابهام فیلم را بهتر می‌کند. بخش پایانی فوق‌العاده است؛ شرایط بالا‌تنش و لحظات آرامی دارد که به مخاطب کمک می‌کند احساس شدید شخصیت‌ها را هضم کند. از بسیاری جهات این فیلم فوق‌العاده است و به نظرم یکی از بهترین فیلمنامه‌های انیمیشنی است که تاکنون نوشته شده. اجرای بازیگران صداگذاری (نسخه دوبله) نیز قابل‌توجه است؛ همه به‌خوبی کار کرده‌اند و شیمی بین شخصیت‌ها عالی است بدون اینکه اغراق‌آمیز شود. کارگردانی در «نام تو» بی‌نقص است؛ سکانس‌های منحصر‌به‌فردی وجود دارد که فقط در انیمیشن ممکن است و هر کدام با دقتی بالا ساخته شده‌اند تا روایت کلی را تقویت کنند. تصویربرداری نفس‌گیر است، مناظری فوق‌العاده و ادغام سه‌بعدی بی‌نقص دارد؛ شاید بهترین تصاویر انیمیشنی که دیده‌ام باشند. در مجموع «نام تو» شاهکاری است که شایسته تمام ستایش‌هایی است که دریافت کرده؛ داستان منحصر‌به‌فرد، بازی‌های خوب و تصاویر خیره‌کننده آن را اثری ضروری برای عاشقان انیمیشن ساخته‌اند. امتیاز: 98٪ حکم: شاهکار «نام تو» قصه‌ای دلپذیر درباره‌ی دو دانش‌آموز دبیرستانی، میتسوه و تاکی، روایت می‌کند که با تعویض بدن زندگی‌شان به‌طرزی غیرمنتظره تغییر می‌کند. روایت جذاب و بی‌نقص این سفر شگفت‌انگیزِ خودشناسی و پیوند دو آدم، ترکیبی از رمانس، طنز و احساس را ارائه می‌دهد. فیلمی جادویی و تأثیرگذار درباره‌ی نیروی سرنوشت و دوستی؛ قویاً توصیه می‌شود. اگر به آن به‌عنوان فیلم نگاه کنیم: فیلمنامه و پیوستگی سکانس‌ها عالی‌اند. موسیقی هم مناسب است. فیلم آنچه می‌خواهد بگوید را به‌خوبی بیان می‌کند—مفهومِ پان‌انتی‌ئیسم (اینکه همه‌چیز در جهان با هم مرتبط است، می‌تواند تغییر کند، شکسته شود و تکرار شود) را مطرح می‌کند. اگر به آن به‌عنوان انیمه بنگریم: تصاویر رضایت‌بخش و انیمیشن‌ها بسیار خوب‌اند و احساسات آن را هنگام تماشا کاملاً منتقل می‌کند.