انیمیشن Wish 2023

با جشن صدسالگی پدربزرگش، آشا کنجکاو امیدوار است که پادشاه — نگهدارنده‌ی همه‌ی آرزوهایی که جزیره‌نشینان در خانه‌ی ایدئالشان مطرح کرده‌اند — موافقت کند رویای سال‌ها فراموش‌شده‌ی او را برآورده کند. تصادفاً پادشاه دنبال یک دستیار ویژه هم هست و آشا برای آن شغل اقدام می‌کند. او در حضور پادشاه پیش‌دستی می‌کند و از او می‌خواهد آرزوی پدربزرگش را برآورده سازد، اما تردید پادشاه باعث...

با جشن صدسالگی پدربزرگش، آشا کنجکاو امیدوار است که پادشاه — نگهدارنده‌ی همه‌ی آرزوهایی که جزیره‌نشینان در خانه‌ی ایدئالشان مطرح کرده‌اند — موافقت کند رویای سال‌ها فراموش‌شده‌ی او را برآورده کند. تصادفاً پادشاه دنبال یک دستیار ویژه هم هست و آشا برای آن شغل اقدام می‌کند. او در حضور پادشاه پیش‌دستی می‌کند و از او می‌خواهد آرزوی پدربزرگش را برآورده سازد، اما تردید پادشاه باعث می‌شود شائبه‌ای پیش بیاید — آیا این پادشاه مهربان واقعاً آن‌چنان که به نظر می‌رسد هست؟ آشا مأیوس شده و ناامیدانه آرزوی خودش را می‌کند — این بار روی یک ستاره. ستاره تصمیم می‌گیرد از آسمان پایین بیاید و در مأموریت او برای آزاد کردن آرزوهای محبوس و رهایی پادشاهی از حکمرانی فزاینده و تهدیدآمیز کمک کند. انیمیشن نسبتاً خوب است، اما داستان باریک است و شخصیت‌ها چندان تخیل را برنمی‌انگیزند — به جز شاید بزِ والنتینو که بیشترین لحظات کمدیِ اندکِ فیلمنامه‌ی جدی را دارد. ترانه‌ای با عنوان «The Wish» مانند یک بالاد قدرتی در میان موسیقی متن نسبتاً کم‌رمق قرار دارد و انگار دلش می‌خواهد در پایان به آهنگ مشهور لی هارلاین «When You Wish Upon a Star» برسد. این فیلم تلفیقی از چند قصه است و احتمالاً بار اول بچه‌ها را سرگرم می‌کند، اما برای بزرگ‌ترها چیز چندانی ندارد و بعید است مدت زیادی در خاطر بماند. «ویش» سفری جادویی درباره زنده‌بودن آرزوهای شخصی و اهمیت دنبال‌کردن همان رویاهاست. اگرچه روایت ساختاری آشنا دارد و فراتر از موضوع مرکزی پیش نمی‌رود، حس نوستالژی‌ای که خلق می‌کند قابل‌تحسین است. صدای قدرتمند آریانا دی‌بوز روحیه‌ی مصمم قهرمان را جان می‌بخشد و او جمعی از بازیگران توانمند را رهبری می‌کند؛ فیلم با ترکیب زیبایی از انیمیشن دوبعدی و سه‌بعدی و ترانه‌های اوریژینال مشخص می‌شود که عمدتاً تماشاگر را جذب می‌کنند. این فیلم فصل دلنشینی در مجموعه‌ی گسترده‌ی دیزنی است و تجربه‌ای خوشایند برای طرفداران در هر سنی ارائه می‌دهد. «ویش» از نظر داستان انرژی لازم را ندارد، اما موسیقی متنش لذت‌بخش است. من عملاً از همه‌ی ترانه‌ها خوشم آمد که این قابل‌توجه است؛ شاید هیچ‌کدام ترانه‌هایی نباشند که به‌تنهایی دائماً گوش بدهم، اما همراه با تصاویر فیلم کاملاً مناسب‌اند. «This Wish» و «At All Costs» احتمالاً برجسته‌ترند. از نظر داستان هم لذت بردم—همه‌چیز تا حدی جالب است و توجه‌ام را از ابتدا تا انتها حفظ کرد—اما چیزی کم است که باعث می‌شود این فیلم ۲۰۲۳ از دید من فراتر از «خوب» نباشد. بازیگران هم مثل موسیقی نکته‌ی مثبتی‌اند: کریس پاین بسیار خوب است و آریانا دی‌بوز هم نقش اصلی را با شایستگی ایفا می‌کند. بعد از تماشای فیلم متوجه شدم که ظاهراً این اثر به‌عنوان نوعی ویژه‌برنامه برای صدسالگی شرکت دیزنی معرفی شده بوده؛ نکته‌ای نسبتاً عجیب.