فیلم Beau travail 1999

دنیا لاوانت در این یادآوری قدرتمند از سرباز "گالوپ" بسیار خوب عمل کرده است. کارگردان کلر دنیس که قبلاً با هنگ فرانسوی خود در جیبوتی مستقر بوده، اکنون ما را به یک مرور آرام اما مؤثر از زمانش در آنجا می‌برد؛ جایی که زندگی انضباطی و روتین او به تدریج تحت تأثیر قرار می‌گیرد، زیرا به سرباز جدید، "سنتن" (گرگور کولن) با اعتماد به نفس...

دنیا لاوانت در این یادآوری قدرتمند از سرباز "گالوپ" بسیار خوب عمل کرده است. کارگردان کلر دنیس که قبلاً با هنگ فرانسوی خود در جیبوتی مستقر بوده، اکنون ما را به یک مرور آرام اما مؤثر از زمانش در آنجا می‌برد؛ جایی که زندگی انضباطی و روتین او به تدریج تحت تأثیر قرار می‌گیرد، زیرا به سرباز جدید، "سنتن" (گرگور کولن) با اعتماد به نفس و چابک، علاقه‌مند می‌شود. عکاسی در این فیلم چشمگیر است و تکرار روزمرگی آنها نیز به خوبی نمایش داده می‌شود. آنها بیشتر وقت خود را به هدر می‌دهند! بدن‌های آنها که به طور کامل در معرض آفتاب بی‌رحم قرار دارند، در حین انجام کارهایی مانند شستن و اتو کردن لباس‌ها و همچنین در کنار آب‌های آبی اقیانوس، به نمایش گذاشته می‌شود. در بیشتر اوقات، آنها فقط خسته و کسل‌اند! شاید همین بی‌حوصلگی به زندگی روزمره "گالوپ" و فرمانده‌اش (میشل سوبور) دامن می‌زند. این داستان حاوی درجه‌ای از خشونت است، یک عذاب جسمی و ذهنی که به خوبی در طول روایت به تصویر کشیده می‌شود و به هیچ وجه قابل پیش‌بینی نیست. این یک داستان عاشقانه به معنای سنتی نیست؛ اما در اینجا محبت و احساس وجود دارد و وقتی که به تدریج با ویژگی‌های "گالوپ" آشنا می‌شویم، حس می‌کنم که کمی در سناریوی او غرق شده‌ام. موسیقی نیز نقش بزرگی ایفا می‌کند - نه به صورت یک موسیقی متن، بلکه به عنوان مکمل تصاویری که گفتگویی محدود و مؤثر را نمایندگی می‌کند. این فیلم به آرامی پیش می‌رود، اما من از آن لذت بردم.