فیلم Ben Is Back 2018

بن (با بازی لوکاس هجز) در شب کریسمس به خانهٔ مادرش می‌رسد و او از دیدنش خوشحال است. هولی (جولیا رابرتز) و دخترش آیوی (کاترین نیوتون) می‌دانند که او مشکل دارد: بن معتاد است و به‌تازگی فقط موفق شده هفت روز پاک بماند. برنامهٔ سرود کریسمس و یک جشن شاد در انتظار همه است—مشروط بر اینکه او پاک بماند—اما فروشندهٔ سابقش نقشهٔ دیگری دارد و...

بن (با بازی لوکاس هجز) در شب کریسمس به خانهٔ مادرش می‌رسد و او از دیدنش خوشحال است. هولی (جولیا رابرتز) و دخترش آیوی (کاترین نیوتون) می‌دانند که او مشکل دارد: بن معتاد است و به‌تازگی فقط موفق شده هفت روز پاک بماند. برنامهٔ سرود کریسمس و یک جشن شاد در انتظار همه است—مشروط بر اینکه او پاک بماند—اما فروشندهٔ سابقش نقشهٔ دیگری دارد و با استفاده از سگ پسر به‌عنوان طعمه، او را به یک تحویل آخر فریب می‌دهد؛ ماجرایی که همه را به تکاپو می‌اندازد تا پیش از وقوع یک حادثهٔ تراژیک. همه‌چیز تا حدی تیره و افسرده‌کننده است و نه هجز و نه رابرتز واقعاً فرصت زیادی برای نمایش توانایی‌هایشان ندارند، جز آن موضوع ناامیدکننده که فیلم با افسردگی روایت می‌کند. شاید این اثر برای کسانی که خود تجربهٔ برخی از آسیب‌های ناشی از اعتیاد را داشته‌اند بیشتر تأثیرگذار باشد، و فیلم ظاهری واقع‌گرایانه و شبیه تولیدات تلویزیونی دارد؛ با این حال نمونه‌های بهتر و منسجم‌تری از داستان‌های بازتوانی (یا عدمِ بازتوانی) وجود دارد که به شیوه‌ای سازنده‌تر با تماشاگر ناآشنا ارتباط برقرار می‌کنند—این فیلم بیشتر در میانهٔ جدول قرار می‌گیرد. من هجز را دوست دارم؛ بازی او حالتِ طبیعی‌ای دارد، اما در این فیلم هر دو بازیگر در ملودرامی میان‌مایه عمل می‌کنند که شخصیت‌ها و رگه‌های زیرپوستیِ داستان را به اندازهٔ کافی پرورش نمی‌دهد.