فیلم A Royal Affair 2012

بر پایه یک داستان واقعی، این فیلم تاریخی تماشایی از نظر تصویربرداری، کارگردانی و بازی‌ها در سطح اول قرار دارد. همه عناصرِ اصلیِ فیلم — از تصویربرداری و موسیقی متن تا ریتم داستان — بسیار قوی‌اند و کم‌ترین ایرادی برای یک اثر جریان‌ساز دشوار است پیدا کرد. داستان در دانمارک قرن هجدهم می‌گذرد؛ جامعه‌ای شدیداً دوپارچه بین اشراف و مردمی شبیه رعیت. هرچند اندیشه‌های آزاداندیش از...

بر پایه یک داستان واقعی، این فیلم تاریخی تماشایی از نظر تصویربرداری، کارگردانی و بازی‌ها در سطح اول قرار دارد. همه عناصرِ اصلیِ فیلم — از تصویربرداری و موسیقی متن تا ریتم داستان — بسیار قوی‌اند و کم‌ترین ایرادی برای یک اثر جریان‌ساز دشوار است پیدا کرد. داستان در دانمارک قرن هجدهم می‌گذرد؛ جامعه‌ای شدیداً دوپارچه بین اشراف و مردمی شبیه رعیت. هرچند اندیشه‌های آزاداندیش از سایر نقاط اروپا کم‌کم در میان طبقات سیاسی نفوذ می‌کند، تا وقتی شورای دولت به حفظ امتیازات خود ادامه می‌دهد تغییری بنیادین رخ نخواهد داد. ملکه بریتانیایی جدید، کارولین (آلیسیا ویکاندر)، زود درمی‌یابد همسرش، کریستیان هفتم (میکل فوْلسگارد)، آن‌چنان در کمال عقل نیست و اشراف عملاً می‌توانند هرچه می‌خواهند از او مهر تأیید بگیرند. امید اصلی به انتصاب دکتر استروئنزه (مادس میکلسن) به عنوان پزشک دربار بود. رویکرد او کمتر پزشکی صرف و بیشتر روان‌شناسانه است؛ او کم‌کم با شاه رابطه‌ای ویژه برقرار می‌کند و به او گوش می‌دهد و حتی تا حدودی دلخواهش را برمی‌آورد. ملکه ابتدا نسبت به او بی‌تفاوت است، اما با دیدن برخی کتاب‌هایش درمی‌یابد که شاید روحیات مشترکی با او دارد؛ به این ترتیب روایت به سمت تحولات خطرناک ولی توانمندساز برای شاه، ملکه و مردم پیش می‌رود، چون نفوذ تأثیرات مترقی و خیرخواهانه بر پادشاه افزایش می‌یابد. طبیعتاً اشراف و ملکه بیوه ژولیانه ماری (ترینه دیرهولم) از این وضعیت راضی نیستند و به توطئه برای بازگرداندن نظم پیشین دست می‌زنند. بازی‌ها فوق‌العاده‌اند: آلیسیا ویکاندر درخشان است و مادس میکلسن اجرای بسیار قوی‌ای دارد. میکل فوْلسگارد در نقش شاه که بین هوشیاری و جنون در تعادل است، نقش را به‌خوبی از آب در می‌آورد؛ ابتدا شاید چندان قانع‌کننده به نظر نرسد، اما در پایان به‌طور کامل مخاطب را تحت‌تأثیر قرار می‌دهد. بازیگران مکمل نیز بسیار خوب‌اند. طراحی صحنه و لباس باشکوه و اصیل به نظر می‌رسد، نگارش دیالوگ‌ها موجز و تأثیرگذار است و فیلم ترکیبی موفق از رمانس، سیاست و قدرت ارائه می‌دهد. در حالی که زمان فیلم بیش از دو ساعت است، ریتم فیلم نزدیک به کمال است و موسیقی متن از نکات برجسته به‌شمار می‌آید. پایان‌بندی فیلم نیز درخشان و غیرقابل‌پیش‌بینی است و با رسیدن به پرده سوم، احساسات را به‌طور مؤثری وارد داستان می‌کند. در مجموع، فیلمی بسیار خوب و دلپذیر برای تماشاست.