فیلم Uzak 2002

«اوزاک» برایم نگاهی آرام و تأمل‌برانگیز به تنهایی بود — نه فقط تنها بودن، بلکه آن نوع عمیق‌تری از انزوا که حتی وقتی کسی دقیقاً کنارِت است هم حس می‌شود. از کارگردانی نوری بیلگه جیلان خوشم آمد: آن نماهای طولانی و ثابت، فضای زمستانی و اینکه سکوت بیشتر کارِ روایت را بر دوش دارد. موزافر اوزدمیر در نقش محمود کاملاً باورپذیر بود — درگیر روتین‌های...

«اوزاک» برایم نگاهی آرام و تأمل‌برانگیز به تنهایی بود — نه فقط تنها بودن، بلکه آن نوع عمیق‌تری از انزوا که حتی وقتی کسی دقیقاً کنارِت است هم حس می‌شود. از کارگردانی نوری بیلگه جیلان خوشم آمد: آن نماهای طولانی و ثابت، فضای زمستانی و اینکه سکوت بیشتر کارِ روایت را بر دوش دارد. موزافر اوزدمیر در نقش محمود کاملاً باورپذیر بود — درگیر روتین‌های همیشگی و احساسات سرکوب‌شده — و مهمت امین توپراک غمی آرام به نقش خود بخشید که در ذهنم ماند. از خلق فضا و فرم فیلم قدردانی می‌کنم، اما هرگز به‌طور کامل از نظر عاطفی با آن ارتباط برقرار نکردم. فیلم زیبا و هنرمندانه‌ای است، اما برای من کمی دور و فاصله‌دار بود.