فیلم The Sixth Sense 1999

پدیده «حس ششم» روانپزشک کودک، مالکوم کROW (Bruce Willis)، به دنبال کمک به پسری به نام کول سییر (Haley Joel Osment) است که با مشکلات عمیق روحی دست و پنجه نرم می‌کند. در ابتدا کول reluctant است که به او کمک شود، اما با نزدیک‌تر شدن مالکوم به او، ریشه‌ی ترس‌های کول را در می‌یابد؛ او ادعا می‌کند که ارواح را می‌بیند. «حس ششم» در سال 1999...

پدیده «حس ششم» روانپزشک کودک، مالکوم کROW (Bruce Willis)، به دنبال کمک به پسری به نام کول سییر (Haley Joel Osment) است که با مشکلات عمیق روحی دست و پنجه نرم می‌کند. در ابتدا کول reluctant است که به او کمک شود، اما با نزدیک‌تر شدن مالکوم به او، ریشه‌ی ترس‌های کول را در می‌یابد؛ او ادعا می‌کند که ارواح را می‌بیند. «حس ششم» در سال 1999 به یک موفقیت بزرگ تبدیل شد؛ داستانی ماهرانه درباره ارواح که با یک چرخش غافلگیرکننده همراه بود که همه درباره‌اش صحبت می‌کردند. با وجود انتقادات و این که برخی می‌گویند این فیلم فرمولیک و خسته‌کننده است، من یادم نمی‌آید که در سال 1999 چنین احساسی داشته باشم! این فیلم به دلیل این که بسیاری از مردم چندین بار برای دیدن آن به سینما رفتند، در گیشه موفق بود. من هم یکی از آن‌ها بودم که دوباره به سینما رفتم تا ببینم کارگردان، ام. نایت شیامالان (نامزد جایزه اسکار بهترین کارگردانی) چگونه ما را فریب داده و از زیر پای‌مان فرش را کشیده است. من به وضوح یادم می‌آید که در دو بار تماشای آن در سینما، نقطه عطف مهمی باعث شد تا تماشاگران به طور جمعی نفس‌شان در سینه حبس شود. این‌گونه تأثیری که فیلم بر جای می‌گذارد، شهرت آن را به دور و بر می‌برد و به همین دلیل هرگز نمره‌ای پایین‌تر از 10 از 10 به آن نخواهم داد. تماشای دوباره «حس ششم» ستاره‌اش را کم‌رنگ می‌کند، زیرا ما ترفندهای کارگردان را می‌دانیم، اما این فیلم هنوز هم از بسیاری جهات یکی از بهترین‌های نوع خود به شمار می‌آید. نگارش شیامالان (نامزد جایزه اسکار بهترین فیلمنامه) به طرز شگفت‌انگیزی پیچیده است؛ این اثر که به عنوان یک فیلم ترسناک به نمایش درآمده، به طور عاطفی به ارتباط کودکان با ماوراء الطبیعه از طریق از دست دادن و نیاز به درک، و نیاز به خاتمه دادن به اختلافات حل‌نشده می‌پردازد. اما پیام اصلی و حیاتی فیلم در مورد ارتباط پیش از آنکه دیر شود، است. اجرای بازیگران فوق‌العاده است. بروس ویلیس به عنوان مالکوم کROW به طرز مناسبی عمل می‌کند. تمام نشانه‌های پایان‌بندی برای ما قابل مشاهده است، اما بازیگری او به گونه‌ای است که ما اکنون می‌دانیم او به ظرافت کارت‌هایش را نزدیک به سینه‌اش بازی می‌کند و این موضوع تا بازنگری فیلم از چشمان ما پنهان می‌ماند. هالی جوئل اوسمنت (نامزد جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل) فوق‌العاده است؛ برای یک بازی کودکانه در فیلمی از این نوع، عدم احساساتی شدن، به راستی دستاوردی بزرگ است. کول ممکن است همدردی‌برانگیز باشد، اما اوسمنت هرگز اجازه نمی‌دهد که از سطح قابل قبول آسیب‌پذیری کودکان پایین بیاید. تونی کلت (نامزد جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل) به عنوان مادر کول، لین، در به تصویر کشیدن عشق و سردرگمی در دنیای آشفته کول، فوق‌العاده عمل می‌کند. کارگردانی شیامالان بسیار محتاطانه است و به جای استفاده از شوک‌های مستقیم، به ایجاد دوره‌های بی‌قراری می‌پردازد. او از صداها برای ایجاد حس ناآرامی در این داستان ترسناک استفاده می‌کند، در حالی که کار دوربین‌اش، که شامل حرکات نزدیک و دور و جابجایی‌های ظریف است، با روایت در هماهنگی است. موسیقی جیمز نیوتن هاوارد به زیبایی بین دوره‌های ناآرامی و لحظات پرسش‌برانگیز نوسان می‌کند، در حالی که فیلم‌برداری تاک فوجیموتو بافتی زیبا بر این بخش از فیلادلفیا می‌افکند. اگر هنوز این فیلم را ندیده‌اید، به انتقادکنندگان گوش ندهید، زیرا «حس ششم» شایسته هر پنی و سنتی است که به دست آورده است؛ فیلمی فوق‌العاده، ترسناک و در عین حال، در بعضی مواقع زیباست. فیلمی که هنوز هم به عنوان یکی از بهترین داستان‌های ارواح ساخته شده، شناخته می‌شود. 10/10