فیلم Books of Blood 2020

«کتاب‌های خون» یک آنتولوژی وحشت است که ظاهراً بر اساس مجموعه‌ای کوتاه‌ از کلایو بیکر ساخته شده است. فیلم به چند بخش تقسیم شده، اما عملاً فقط دو داستان قابل‌تمایز دارد و تنها یکی از آن‌ها منشأیی از متن بیکر دارد. حدود سی دقیقه از فیلم واقعاً خوب است؛ از نظر بصری یادآور بهترین‌های «هل‌ریزر» و از نظر روایت مملو از کنایه‌های غنی و عدالت شاعرانه...

«کتاب‌های خون» یک آنتولوژی وحشت است که ظاهراً بر اساس مجموعه‌ای کوتاه‌ از کلایو بیکر ساخته شده است. فیلم به چند بخش تقسیم شده، اما عملاً فقط دو داستان قابل‌تمایز دارد و تنها یکی از آن‌ها منشأیی از متن بیکر دارد. حدود سی دقیقه از فیلم واقعاً خوب است؛ از نظر بصری یادآور بهترین‌های «هل‌ریزر» و از نظر روایت مملو از کنایه‌های غنی و عدالت شاعرانه است. حتی اگر بیکر دخیل نبوده باشد (که من احتمالاً همین را فرض می‌کنم) و حتی اگر سازندگان فیلم آزادی‌های خلاقانه‌ای به خود داده باشند، قدرت متن اصلی همچنان تابان است؛ به‌وضوح حس کلایو بیکر در آن هست و با کیفیتی درخور ارائه شده است. مشکل این است که بقیه فیلم ارتباطی با «کتاب‌های خون» اصلی ندارد و حتی در سطح پیچیدگی و تیزهوشی بیکر هم نیست؛ و حتی به‌عنوان یک پاستیش هم قابل‌قبول نیست. این البته به این معنی نیست که ایده‌ها ناپخته‌اند — در واقع فیلم چند ترفند جالب هم دارد (به‌ویژه در ترکیب‌بندی برخی نماها). این نخستین فیلم بلند کارگردان است و پتانسیلش دیده می‌شود، اما دفعه بعد بهتر است بدون تکیه‌گاه یا محدودیت‌های یک «شبکه‌ی ایمنی» استعاری کار کند. چرا فیلم خودت را نسازی، داستان خودت را تعریف نکنی و برای خودت نامی دست‌وپا نکنی، به‌جای پناه بردن زیر سایه‌ی نامی نمادین که در نهایت نه تحسین بیشتری جذب می‌کند و نه مانع انتقادات می‌شود؟ حتی اگر شکست می‌خورد، دست‌کم شکست از آنِ خودش بود.