فیلم کره ای Colossal 2016

آن‌قدر منطقی به‌نظر می‌رسد که کسانی که از ابسورد بیزارند هم بتوانند با آن کنار بیایند، ولی در عین حال به‌اندازه‌ی کافی عجیب است که طرفداران ابسورد را راضی کند. ممکن است در شخصیت‌پردازی انتخاب‌هایی عجیب دیده شود و فیلم کاملاً بی‌نقص نباشد، اما Colossal برای من بسیار جواب می‌دهد و دوست دارم آثار اصیل بیشتری مثل آن ساخته شود. امتیاز نهایی: ★★★½ — خیلی خوشم...

آن‌قدر منطقی به‌نظر می‌رسد که کسانی که از ابسورد بیزارند هم بتوانند با آن کنار بیایند، ولی در عین حال به‌اندازه‌ی کافی عجیب است که طرفداران ابسورد را راضی کند. ممکن است در شخصیت‌پردازی انتخاب‌هایی عجیب دیده شود و فیلم کاملاً بی‌نقص نباشد، اما Colossal برای من بسیار جواب می‌دهد و دوست دارم آثار اصیل بیشتری مثل آن ساخته شود. امتیاز نهایی: ★★★½ — خیلی خوشم آمد. شدیداً توصیه می‌کنم وقت‌تان را برای دیدنش بگذارید. «داستان دو شهر!» انتظارش را نداشتم؛ فیلمی یگانه بود. از این نوع آثار خوشم می‌آید، چون از تکرارِ فیلم‌های اکشن، عاشقانه، وحشت و هیجان‌انگیز خسته شده‌ام. البته ضعف‌های زیادی هم داشت که کنار گذاشتن‌شان سخت بود؛ حتی فکر می‌کردم بدون آن ضعف‌ها شاید اصلاً داستانی برای گفتن وجود نداشت. در نهایت محتوای سرگرم‌کننده اهمیت دارد و این فیلم بدون توجه به منطق، سرگرمی را فراهم کرد. پس عقلِ بزرگسالی را کنار بگذارید و مثل یک کودک از آن لذت ببرید. من تیزر و تریلرش را ندیده بودم و از پیش داستان را نخوانده بودم؛ فقط رفتم و شروع کردم به تماشا. بخش‌های اولیه چندان تأثیرگذار نبود، چون بازگشت به زادگاه کلیشه‌ای است؛ اما وقتی داستان پیچ خورد، بقیه روایت کاملاً تغییر کرد. داستان درباره‌ی دو شهر است که هرکدام به دو ژانر کمدی سیاه و فاجعه‌بار تقسیم می‌شوند. یک زن جوان بیکار و الکلی بعد از جدایی از دوست‌پسرش به زادگاهش برمی‌گردد، با دوستی قدیمی ارتباط برقرار می‌کند و زندگی جدیدی آغاز می‌کند تا زمانی که می‌فهمد در آن سوی دنیا هیولای عظیمی شهری را ویران می‌کند. سپس درمی‌یابد که خودش تا حدی در آن ماجرا دخیل است و واکنش او چگونه کل ماجرا را دگرگون می‌کند؛ پایان هم با یک پیچش روایت می‌شود. آن هاتاوی واقعاً خوب بازی کرده و نقش جیسون سودیکیس هم فراموش‌نشدنی بود. هر دو روایت را در دست داشتند. این فیلم برای تفریح است، نه برای پرداختن به ایرادات. فیلمی با هیولاهای غول‌آسا اما با گرافیک کمتر؛ فیلمنامه‌ای زیرکانه از کارگردانی اسپانیایی که چند اثر خوب دارد. فکر می‌کنم فیلم کمی دست‌کم گرفته شده است. برای کسانی که صرفاً دنبال سرگرمی‌اند توصیه می‌کنم. امتیاز: 8/10 Colossal فیلمی منحصر‌به‌فرد و خلاقانه است که علمی‌تخیلی، درام و کمدی سیاه را ترکیب می‌کند به‌نحوی که حس تازگی دارد، هرچند در اجرا تا حدی ناهماهنگ است. شروع داستان قوی و معرفی شخصیت‌ها و زمینه به‌خوبی انجام می‌شود، اما در پرده‌ی دوم فیلم به لحن‌هایی می‌گراید که گاهی بیشتر شبیه کارتون‌های آشفته است تا روایتِ مستحکم، و این باعث می‌شود در برخی مواقع جدی گرفتنش دشوار باشد. پرده‌ی نهایی مسائل را تا حدی جمع‌وجور می‌کند و پایان محکم‌تری ارائه می‌دهد، هرچند احساس می‌شود چیزی کم است؛ کاوش عمیق‌تر در تم‌ها یا اجرای دقیق‌تر می‌توانست فیلم را ارتقاء دهد. کارگردانی ناچو ویگالوندو بلندپروازانه است و معلوم است او چشم‌انداز روشنی برای ترکیب ژانرها و زیرورو کردن انتظارها داشته. فیلم‌برداری قابل قبول است و چند نما خوب دارد، اگرچه اثر خارق‌العاده‌ای از نظر تصویری نیست. نقطه‌ی قوت اصلی فیلم بازی‌ها است، به‌ویژه آن هاتاوی که فیلم را بی‌زحمت به دوش می‌کشد و به شخصیت عمق می‌بخشد. بازیگران فرعی کار خود را خوب انجام می‌دهند، اما برخی قوس‌های رفتاری در پرده‌ی دوم کم‌رمق و کامل‌نشده‌اند. از نظر فیلمنامه، ایده‌ی Colossal جالب است، اما اجرا محل اختلاف نظر خواهد بود. دیالوگ‌هایی تیز و جذاب وجود دارد و در برخی لحظات نیز احساس می‌شود نوشته‌ها کم‌کار یا مستقیمِ بیش‌ازحد‌اند. موسیقی و طراحی صدا کاربردی‌اند ولی چندان به‌یادماندنی نیستند؛ کارشان را انجام می‌دهند بدون اینکه مزاحم شوند، ولی برجسته هم نیستند. در مجموع، فیلم به‌خاطر بدیع‌بودن و اجرای آن هاتاوی ارزش تماشا دارد، اما جای بهبود و تعمیق بیشتری در ایده‌ها احساس می‌شود.