فیلم The Visit 2015

آیا نابغه فیلم‌سازی‌ای؟ راستی، قبلاً بازیگر نسبتاً خوبی بودم. این فیلم تلاش ناامیدانه شیاراملان برای بازگشت به روزهای درخشش قدیمی‌اش را نشان می‌دهد. در ده سال گذشته او نتوانسته موفقیت قابل‌توجهی کسب کند؛ ارتباطش با بازیگران مطرح و استودیوهای بزرگ رو به افول رفته و در سه فیلم قبلی‌اش مجبور شده سراغ داستان‌های نوجوانانه برود. این فیلم هم درباره دو خواهر و برادر نوجوان است که...

آیا نابغه فیلم‌سازی‌ای؟ راستی، قبلاً بازیگر نسبتاً خوبی بودم. این فیلم تلاش ناامیدانه شیاراملان برای بازگشت به روزهای درخشش قدیمی‌اش را نشان می‌دهد. در ده سال گذشته او نتوانسته موفقیت قابل‌توجهی کسب کند؛ ارتباطش با بازیگران مطرح و استودیوهای بزرگ رو به افول رفته و در سه فیلم قبلی‌اش مجبور شده سراغ داستان‌های نوجوانانه برود. این فیلم هم درباره دو خواهر و برادر نوجوان است که برای دیدار پدربزرگ و مادربزرگشان به روستا می‌روند. بعد از یک روز آرام اول، رفتار غیرعادی بزرگترها کم‌کم بچه‌ها را می‌ترساند. در تلاشی برای کشف حقیقت، قصه به یک پیچش می‌رسد. فیلمی در ژانر وحشت-هیجان با قالب «یافت‌شده» و درجه‌بندی PG-13. اینکه داستان واقعی است یا ساختگی، روشن نمی‌شود — در فیلم پسر بچه‌ای پروژه‌ای می‌خواهد انجام دهد و همین ابهام باقی می‌ماند. فیلم در مجموع ترسناک نیست مگر در چند صحنه معدود. قصه بهتر از میانگین است، اما فیلم در حد «قابل قبول» باقی می‌ماند. کل داستان حول چهار شخصیت می‌چرخد و دو کودک نقش محوری دارند که بازی‌های بسیار خوبی ارائه می‌دهند. فیلم در گیشه موفق بود، اما صادقانه بگویم من کمی ناامید شدم. شیامالان بهتر از این‌هاست؛ او چند فرصت برای اثباتش داشت که مطابق انتظار پیش نرفت. فکر می‌کنم فقط مسأله زمان است تا دوباره یک موفقیت غیرمنتظره به دست آورد، اما احتمالاً نه در آینده نزدیک. این فیلم از آثار اخیرش بهتر است و در چارچوب محدودیت‌هایش عملکرد قابل‌قبولی دارد؛ به‌نظرم ارزش یک‌بار دیدن را دارد. امتیاز: 6/10 --- یک مهمانی بزرگ در خانه پدربزرگ و مادربزرگ؟ «The Visit» نوشته و کارگردانی ام. نایت شیامالان است. بازیگرانش شامل اولیویا دجونگ، اد آوکسنبولد، دیانا دوناگان، پیتر مک‌رابی و کاترین هان هستند. بکا و تایلر هرگز پدربزرگ و مادربزرگشان را ندیده‌اند؛ مادرشان خانه را در شرایط ناخوشایندی ترک کرده بود. حالا بچه‌ها برای چند روز پیش آن‌ها می‌روند — و خیلی بیشتر از آنچه انتظار داشتند نصیبشان می‌شود. اگر از بعضی‌ها بپرسید، می‌گویند شیامالان هیچ‌گاه «فرم» مشخصی نداشته، پس این فیلم را نمی‌توان بازگشتی به اوایل دوران او خواند؛ اما آنچه این اثر انجام می‌دهد، قرار گرفتن او روی پایه‌ای محکم است. او از بودجه‌های بزرگ فاصله گرفته و رویکرد ساده‌تری را انتخاب کرده؛ این فیلم او را دوباره به منطقه‌ی تعلیق و دلهره بازمی‌گرداند. طبعاً همه‌چیز بسیار عجیب است؛ ایده و لو رفتن (Reveal) فیلم چندان ژانر‌تعریف‌کن نیست، اما اضطراب در فیلم ملموس است، عنصر رمز و راز قوی است و چند صحنه واقعاً ترسناک وجود دارد. در یک‌سوم پایانی حالتی شبیه کابوس و افسانه پیدا می‌کند و بازیگران اندک آن بسیار خوب‌اند؛ شیامالان بار دیگر نشان می‌دهد که چگونه با بازیگران جوان خوب کار می‌کند. یک فیلم ترسناک صادق و ساده که ادعای بیش از این ندارد. امتیاز: 7/10 --- «The Visit» پتانسیل زیادی داشت، اما متأسفانه به‌خاطر کاستی‌هایی که در آثار بسیاری از فیلم‌های شیامالان دیده می‌شود، تا حدودی ناکام می‌ماند. نقطه قوت فیلم اما در ریتم‌بخشی به تعلیق است؛ شیامالان ترکیبی از المان‌های «یافت‌شده» با حال و هوای «Paranormal Activity» را به‌کار می‌برد و اثری نسبتاً منحصربه‌فرد و تاریک خلق می‌کند. این یکی از تجربیات ترسناک اخیر من بود و در بخش‌های شبانه فیلم دائماً روی لبه صندلی‌ام نشستم. خود قصه هم نسبتاً منحصر به فرد است. دلهره‌آور بودن پدربزرگ و مادربزرگ‌ها وهم‌آلود اما در عین حال ریشه‌دار است؛ گاهی انگار مسخ شده‌اند و لو شدن حقیقت در پایان، فیلم را ترسناک‌تر می‌کند. شیامالان در استفاده از المان‌های «یافت‌شده» کار قابل‌قبولی انجام داده، هرچند چیز انقلابی‌ای ارائه نمی‌دهد. نقطه‌ای که فیلم واقعاً ضعیف می‌شود، فیلمنامه و بازی‌هاست. چندان نمی‌توان بازیگران را سرزنش کرد، چون دیالوگ‌هایی که به آن‌ها داده شده نامطبوع و مصنوعی‌اند؛ این دیالوگ‌ها خشک و غیرطبیعی‌اند و باعث می‌شوند هر تعامل به‌نظر نوشته‌شده توسط کسی بیاید که سعی دارد شبیه انسان حرف بزند. این مسئله ضرب‌آهنگ فیلم را مختل می‌کند و برخی بخش‌ها را سخت‌تماشا می‌کند. در مجموع نوآوری و حس ناآرام‌کننده‌ای را که فیلم ایجاد می‌کند می‌ستایم، اما شیامالان فرصت خلق فیلمی ویژه را از دست داده است. با فیلمنامه‌ای پخته‌تر و بازی‌هایی بهتر، این فیلم می‌توانست فوق‌العاده باشد. با این حال هنوز ارزش دیدن را دارد. امتیاز: 65% — نتیجه‌گیری: قابل قبول