انیمه Shrek 2 2004

در یک ماراتن تماشای انیمیشن با بچه‌ها، این فیلم راهی پیدا می‌کند که نگهت دارد. حال که با افتخار سبزرنگ شده‌اند، شرک و فیونا به خانه‌ی جنگلی او بازمی‌گردند تا سال‌ها زندگی شاد خانوادگی را از سر بگیرند. اما بازگشتشان خوب آغاز نمی‌شود: وقتی در را باز می‌کنند می‌بینند الاغ (Donkey) قبلاً آمده و خود را جا کرده است! آنها تازه‌عروس و دامادند و فقط...

در یک ماراتن تماشای انیمیشن با بچه‌ها، این فیلم راهی پیدا می‌کند که نگهت دارد. حال که با افتخار سبزرنگ شده‌اند، شرک و فیونا به خانه‌ی جنگلی او بازمی‌گردند تا سال‌ها زندگی شاد خانوادگی را از سر بگیرند. اما بازگشتشان خوب آغاز نمی‌شود: وقتی در را باز می‌کنند می‌بینند الاغ (Donkey) قبلاً آمده و خود را جا کرده است! آنها تازه‌عروس و دامادند و فقط می‌خواهند تنها باشند—این موجود چقدر می‌تواند بی‌ملاحظه باشد؟ وضعیت بدتر هم می‌شود وقتی خبررسان سلطنتی برای دعوت آن‌ها به قصر جهت ضیافتی رسمی به مناسبت ازدواجشان می‌رسد؛ اما هیچ‌یک از والدین نمی‌دانند فیونا حالا به یک اُگر تبدیل شده است. تعجب‌آور نیست که پادشاه و ملکه این موضوع را راحت نمی‌پذیرند و پس از پروتکل‌های اولیه‌ی مودبانه، عملاً جنگی آشکار در می‌گیرد. در عین حال، شاهزاده‌ی جذاب که چندان خوش‌شانس به‌نظر نمی‌رسد هنوز دل‌بسته‌ی پرنسس است و با مادرخوانده‌ی پری که چندان مهربان نیست دست به توطئه می‌زند تا آرامش خانوادگی‌شان را به هم بزند. برای من قابل کتمان نیست که طرفدار ادی مورفی در هیچ یک از نقش‌هایش نیستم؛ اجرای او از الاغ آن‌قدر پرحرف و بی‌مزه است که پس از ده دقیقه‌ی تکراری آن، دلم می‌خواست او را به یک پناهگاه بفرستند—ترجیحاً روی ماه! با این وجود باقی فیلم بسیار سرگرم‌کننده است؛ دنبال خراب‌کاری‌ها و بلاها که این خانواده باید یاد بگیرند دنیا فقط ظاهر نیست. مردم را به‌خاطر ظاهر قضاوت نکنید؛ براساس عملکرد و اینکه چه کسانی هستند قضاوت کنید و شاید دریابید که بزرگی و زمختی ظاهری لزوماً چیز بدی نیست. گربه‌ی چکمه‌پوش باوقار و جذاب صحنه‌ها را برای من می‌دزد و ایده‌ی یک مادرخوانده‌ی پری شرور که آشوب به‌پا می‌کند هم جذاب‌تر از شادزبانی سطحی است. فیلمنامه برای بزرگ‌ترها هم به اندازه‌ی بچه‌ها چیز دارد و به نظرم این فیلم تقریباً به‌اندازه‌ی قسمت اول (2001) خوب است. واقعاً سرگرم‌کننده است.