فیلم Fright Night 2011

فیلمی نسبتاً قابل‌قبول در ژانر وحشت نوجوانانه است. شاید کمی از لطایف کم داشته باشد و داستان تا حدی کلیشه‌ای باشد، اما فرمول کار می‌کند و در مجموع سرگرم‌کننده است. آنتون یلتچین، کالین فارل، دیوید تنت و ایموژن پوتس تیم خوبی را شکل داده‌اند. اگرچه نسخه اصلی را ندیده‌ام، این بازسازی آن‌چنان که بعضی‌ها می‌گویند را قابل‌تجلیل نمی‌دانم؛ برای من فیلم بیشتر شبیه یک فیلم تلویزیونی...

فیلمی نسبتاً قابل‌قبول در ژانر وحشت نوجوانانه است. شاید کمی از لطایف کم داشته باشد و داستان تا حدی کلیشه‌ای باشد، اما فرمول کار می‌کند و در مجموع سرگرم‌کننده است. آنتون یلتچین، کالین فارل، دیوید تنت و ایموژن پوتس تیم خوبی را شکل داده‌اند. اگرچه نسخه اصلی را ندیده‌ام، این بازسازی آن‌چنان که بعضی‌ها می‌گویند را قابل‌تجلیل نمی‌دانم؛ برای من فیلم بیشتر شبیه یک فیلم تلویزیونی پُرهزینه بود و نمره‌ام ۶ از ۱۰ است. بخش اول فیلم کند و کمی خسته‌کننده است، اما وقتی خفاش‌مانندِ خون‌آشام علناً خودش را نشان می‌دهد و مادر و دوست‌دختر چارلی به حرف‌های او ایمان می‌آورند، اوضاع کمی جان می‌گیرد. با این حال در سراسر فیلم لحظات متوسط و بعضاً آزاردهنده‌ای هست — مثل صحنه‌هایی که شخصیت‌ها بی‌مورد می‌ایستند و معطل می‌کنند یا اسلحه را زمین می‌گذارند — که حس کلی را پایین می‌آورد. افکت‌های ویژه قابل قبول‌اند اما چشمگیر نیستند. شخصیت شکارچیِ خون‌آشام، پیتر وینسنت، بیشتر وقت‌ها رفتارهایی خودخواهانه و آزاردهنده دارد و تنها در پایان کمی تغییر می‌کند. فیلم لحنش طعنه‌آمیز است و بازی‌ها، به‌ویژه اجرای اغراق‌آمیز فارل، نشان می‌دهد بازیگران از تجربه نقش لذت می‌برند. در نهایت این یک سرگرمی سبک برای نوجوانان است؛ نه اثر بزرگی اما به‌هرحال خوش‌ساخت و لذت‌بخش در حد خودش.