فیلم Crawl 2019

سال 2019 تا امروز پر از شگفتی‌ها بوده و Crawl یکی از غافلگیری‌های خوب این سال است. برخلاف انتظارم که قرار بود با یک فیلم ترسناک آبکی و پرکلیشه سروکار داشته باشم، Crawl بیشتر به یک تریلر بقا ـ با پس‌زمینه فاجعه‌بار طوفان ـ شباهت دارد تا ترسناکِ صرف. داستان ساده و جمع‌وجوری دارد: هِیلی برای پیدا کردن پدرش به خانه قدیمی‌شان در فلوریدا می‌رود،...

سال 2019 تا امروز پر از شگفتی‌ها بوده و Crawl یکی از غافلگیری‌های خوب این سال است. برخلاف انتظارم که قرار بود با یک فیلم ترسناک آبکی و پرکلیشه سروکار داشته باشم، Crawl بیشتر به یک تریلر بقا ـ با پس‌زمینه فاجعه‌بار طوفان ـ شباهت دارد تا ترسناکِ صرف. داستان ساده و جمع‌وجوری دارد: هِیلی برای پیدا کردن پدرش به خانه قدیمی‌شان در فلوریدا می‌رود، اما طوفان همه‌جا را فرا می‌گیرد و آب‌های سیلابی پذیرای تمساح‌های گرسنه‌ای می‌شود که ماجرا را به مسابقه‌ای برای بقا تبدیل می‌کنند. یکی از نقاط قوت فیلم، تمرکز روی فضاهای بسته و خلق سکانس‌های پرتنش و خفقان‌آور است؛ فیلم عمدتاً در یک مکان محدود می‌گذرد و این فشار فضایی به ایجاد اضطراب واقعی کمک می‌کند. کارگردان، الکساندر آژا، با دقت در جزئیات فیلم‌برداری نشان می‌دهد هر نما و هر حرکت درب یا پنجره معنایی در ادامه پیدا می‌کند و خبری از نماهای اضافه یا «فقط برای پر کردن زمان» نیست. ریتم فیلم سریع است (حدود 80 دقیقه بدون تیتراژ) و از همان دقایق ابتدایی مخاطب را درگیر می‌کند. افکت‌ها و طراحی تولید در حد معقولی هستند؛ تمساح‌ها خوش‌ساخت به نظر می‌رسند و هدف اصلیِ واقع‌گرایانه جلوه‌دادن آن‌ها تا حد زیادی محقق شده است. درجه‌بندی سنی R هم اجازه داده تا صحنه‌های حمله، خون و جراحت‌ها واقع‌گرایانه‌تر و خشن‌تر نمایش داده شوند. فیلمبرداری در آب و فضای تنگ کار دشواری است، اما تیم فنی توانسته‌اند موقعیت‌ها را به‌خوبی منتقل کنند و مخاطب گمراه نشود. بازیِ کایا اسکودلاریو و باری پپر خوب و باورپذیر است و بین آن‌ها شیمی مناسبی دیده می‌شود؛ شخصیت‌ها به اندازه‌ای پردازش شده‌اند که بتوان برای سرنوشتشان دل‌نگران شد. در عین حال فیلم ضعف‌هایی هم دارد: محافظه‌کاری در منطق برخی سکانس‌ها قابل‌چشم‌پوشی نیست—مثلاً رفتارهایی که باعث می‌شود شخصیت‌ها از راه‌حل‌های ساده چشم‌پوشی کنند یا «زره‌پوش» به‌نظر رسیدنِ بدن شخصیت‌ها در مقابل نیش تمساح که با واقعیت همخوانی ندارد. این تناقضات گاهی به جذابیت فیلم ضربه می‌زنند و از لذتِ کامل تجربه می‌کاهند. با این همه، Crawl فیلمی است که روی ویژگی‌هایی مثل تعلیق، خلاقیت در صحنه‌های پریدن از صندلی (jump scares) و خلق حسِ تنشِ پیوسته حساب می‌کند و در این موارد موفق است. اگر دنبال تماشای یک اثر جدی فلسفی یا شاهکار سینمایی نیستید و فقط می‌خواهید یک تریلر بقاِ سریع، پرتنش و سرگرم‌کننده ببینید، Crawl گزینه‌ای مناسب است. به‌طور کلی فیلم جذاب، پرتنش و فنی نسبتاً خلاقانه‌ای است که ارزش تماشا در سینما را دارد، هرچند از نظر منطقی و واقع‌گرایی ضعف‌هایی نیز دارد.