فیلم هندی The World of Apu 1959

در سومین قسمت ماجراهای «آپو» (سومیترا چاترجی) من دیگر حسابی به او علاقه‌مند شده بودم. باید از آخِرین نشانه‌های دوران دانشجویی‌اش دست بکشد و کاری پیدا کند. حتی با داشتن مدرک تدریس، این رمان‌نویس جوان می‌فهمد کار آسانی نیست، اما از پسِ کارِ روزمره برمی‌آید، اجارهٔ هفت روپیه‌ای را تا جایی که می‌تواند عقب می‌اندازد و زندگی را به‌صورت پس‌اندازشده می‌گذراند. سپس دوستش «پولو» (سوپان...

در سومین قسمت ماجراهای «آپو» (سومیترا چاترجی) من دیگر حسابی به او علاقه‌مند شده بودم. باید از آخِرین نشانه‌های دوران دانشجویی‌اش دست بکشد و کاری پیدا کند. حتی با داشتن مدرک تدریس، این رمان‌نویس جوان می‌فهمد کار آسانی نیست، اما از پسِ کارِ روزمره برمی‌آید، اجارهٔ هفت روپیه‌ای را تا جایی که می‌تواند عقب می‌اندازد و زندگی را به‌صورت پس‌اندازشده می‌گذراند. سپس دوستش «پولو» (سوپان موکرجی) او را با خواهرش «آپارنا» (شارمیلا تاگور) آشنا می‌کند و مسیر زندگی‌اش به شکلی تأثیرگذار و احساسی تغییر می‌کند. به زودی ازدواج می‌کنند، همسرش باردار می‌شود و برای سپری‌کردن اواخر بارداری نزد والدین متمول‌ترش می‌رود. پیش از آنکه او بتواند به آن‌ها ملحق شود، حادثه‌ای رخ می‌دهد که بر این جوان تأثیر عمیقی می‌گذارد. ناتوان از روبه‌رو شدن با غمِ خود، راهی سفر ــ نوعی زیارت بی‌هدف و سردرگمانه ــ می‌شود. چند سال بعد یک دیدار اتفاقی با پولو او را به یاد وظایفش نسبت به پسر خردسالش «کاجال» (آلوک چاکراورتی) می‌اندازد که توسط پدربزرگش بزرگ شده، اما آیا آپو می‌تواند بچه‌ای را ببیند که عشق واقعی‌اش را از او گرفت؟ علاوه بر این، حتی اگر تصمیم به برقراری تماس بگیرد، چه تضمینی هست که کودک بخواهد با یک غریبه ارتباط برقرار کند؟ هرکاری نکنید: نسخهٔ رنگ‌آمیزی‌شدهٔ فیلم را تماشا نکنید. نسخهٔ سیاه‌وسفید، نمایشی زیبا و پرداخته و سرشار از انسانیت در اختیار ما می‌گذارد. چاترجی نقش‌های متضادِ عاشق‌مآبِ جوان و آوارهٔ غم‌زده را بی‌نقص بازی می‌کند، بدون هیچ سنتر و احساساتی‌سازیِ اغراق‌آمیز، و سکانس‌های معشوقه‌گزینی با تاگور واقعاً دیدنی‌اند؛ همچنین خواندنِ نامهٔ تهدیدآمیز اما عاشقانهٔ او توسط آپو بسیار تاثیرگذار است. تصویربرداری لوکیشن‌ها هم فقرِ حاکم بر زندگیِ بسیاری را به‌خوبی و در عین حال زیبایی محیط پیرامون را به تصویر می‌کشد، و سپس دوربین به‌راحتی بر شخصیت‌ها زوم می‌کند تا در طول سفرهایش این جوان آسیب‌پذیر را پیش چشم ما آشکار سازد. مثل بسیاری از فیلم‌های ری، قصه فشرده و منسجم است و فضایل تحصیل و ارزش‌گذاری به خویشتن را نیز ترویج می‌دهد ــ بدون اینکه آپو دچار خودمحوری شود. در پایان فیلم حقیقتاً اندوهگین شدم؛ نه به‌خاطر وقوع اتفاق ناخوشایند، بلکه چون دوست داشتم بدانم سرنوشت آپو بعد از آن چه می‌شود.