فیلم Daddy’s Home 2 2017

مثل قسمت اول، «Daddy’s Home 2» چیز خاصی نیست اما بد هم نیست. تماشای قابل قبولی است، نه بیشتر و نه کمتر. داستان به اندازه‌ای که لازم بود خنده‌دار نیست، اما چند سکانس خوب دارد و بعضی قسمت‌ها هم عجیب‌اند، به‌خصوص یکی در پایان که واقعاً خجالت‌آور است. مارک والبرگ (داستی) احتمالاً بهترین بازی را دارد و ویل فرل (برد) هم نسبتاً خوب عمل می‌کند....

مثل قسمت اول، «Daddy’s Home 2» چیز خاصی نیست اما بد هم نیست. تماشای قابل قبولی است، نه بیشتر و نه کمتر. داستان به اندازه‌ای که لازم بود خنده‌دار نیست، اما چند سکانس خوب دارد و بعضی قسمت‌ها هم عجیب‌اند، به‌خصوص یکی در پایان که واقعاً خجالت‌آور است. مارک والبرگ (داستی) احتمالاً بهترین بازی را دارد و ویل فرل (برد) هم نسبتاً خوب عمل می‌کند. مل گیبسون (کرت) و جان لیتگو (دان) دو اضافهٔ جدید هستند؛ هر کدام یک یا دو لحظهٔ قابل‌توجه دارند، اما بیشتر از آن نیست — من بیش از همه لیتگو را پسندیدم. به‌طور اتفاقی احساس کردم کرت راسل می‌توانست برای نقش کرت انتخاب بهتری باشد — جالب اینکه قبل از این فکر حتی متوجه هم‌نامی نشده بودم. لیندا کاردلینی هم در حد قابل قبول ظاهر می‌شود. فیلم می‌توانست بهتر باشد، اما نسبت به قسمت قبلی نکتهٔ منفی برجسته‌ای ندارد که برای یک دنباله نکتهٔ مثبتی است. به اندازهٔ قسمت اول خوب نیست، ولی همچنان نسبتاً خنده‌دار است. اگر نقش پدرها این‌قدر پررنگ نبود، فیلم بهتر می‌شد.