سریال Tulsa King

باید اعتراف کنم این سریال را کاملاً اتفاقی دیدم. این روزها زیاد برنامه‌های آمریکایی تماشا نمی‌کنم، ولی در کودکی فیلم‌های اکشنِ استالونه را زیاد دیده‌ام؛ پس ترکیبی از حس نوستالژی و کنجکاوی من را جذب کرد. داستان «تالسا کینگ» دیگر چیز تازه‌ای ندارد؛ نمایش‌های مافیایی‌اش نوآورانه نیستند. فکر می‌کنم کار عاقلانه‌ای بوده که آن را به‌صورت کمدی تاریک اجرا کرده‌اند؛ این سبک با شخصیتی که استالونه...

باید اعتراف کنم این سریال را کاملاً اتفاقی دیدم. این روزها زیاد برنامه‌های آمریکایی تماشا نمی‌کنم، ولی در کودکی فیلم‌های اکشنِ استالونه را زیاد دیده‌ام؛ پس ترکیبی از حس نوستالژی و کنجکاوی من را جذب کرد. داستان «تالسا کینگ» دیگر چیز تازه‌ای ندارد؛ نمایش‌های مافیایی‌اش نوآورانه نیستند. فکر می‌کنم کار عاقلانه‌ای بوده که آن را به‌صورت کمدی تاریک اجرا کرده‌اند؛ این سبک با شخصیتی که استالونه معمولاً بازی می‌کند، همخوانی دارد. پرسش اصلی این است که آیا سرگرم‌کننده است؟ تا حدودی. خوشحالم که استالونه دوباره روی صفحه کوچک می‌آید، اما متأسفانه تا این لحظه — با وجود نوپا بودن سریال — قصه کمی سطحی است. حتی برای یک کمدی گاهی باورپذیری‌اش ضعیف می‌شود و از تیزهوشی و جذابیتی که می‌توانست آن را دلپذیرتر کند، بی‌بهره است. خلاصه اینکه شهرت استالونه احتمالاً بیننده جذب می‌کند، اما آیا تماشاگران ادامه خواهند داد؟ مگر اینکه سریال با خلق قصه‌ای زیرکانه‌تر و هوشمندانه‌تر ریسک‌ها را بالاتر ببرد؛ در غیر این صورت من مردد هستم. این سریال هرچند شاهکار ادبی نیست، اما بعد از کار یا مدرسه دیدنی و خوش‌گذرانی است. علاوه بر این، خوب است که داستان در جایی غیر از مکان‌های همیشگی مثل نیویورک یا لس‌آنجلس می‌گذرد. من واقعاً از آن خوشم آمد و مشتاق فصل بعدی هستم.