سریال The Witcher: Blood Origin

بار دیگر یک سریال بی‌هدف از نتفلیکس. مدت‌هاست اشتراک سرویس را لغو کرده‌ام، اما هنگام تعطیلات در یک متل کمی از این سریال دیدم؛ همین‌قدر برایم کافی بود تا بدانم بیشتر از قسمت اول تماشا نخواهم کرد. به نظرم The Witcher: Blood Origin به جای تمرکز بر سرگرم‌کردن، بیشتر مشغول نمایش سیاست‌های اصطلاحاً «ووک» است. بازیگران خوب هم نتوانسته‌اند عمق کم سریال را پنهان کنند؛...

بار دیگر یک سریال بی‌هدف از نتفلیکس. مدت‌هاست اشتراک سرویس را لغو کرده‌ام، اما هنگام تعطیلات در یک متل کمی از این سریال دیدم؛ همین‌قدر برایم کافی بود تا بدانم بیشتر از قسمت اول تماشا نخواهم کرد. به نظرم The Witcher: Blood Origin به جای تمرکز بر سرگرم‌کردن، بیشتر مشغول نمایش سیاست‌های اصطلاحاً «ووک» است. بازیگران خوب هم نتوانسته‌اند عمق کم سریال را پنهان کنند؛ انگار انگیزه‌ای غیر از روایت یک داستان جذاب وجود دارد. خلاصه اینکه شرکت‌ها هرچقدر بخواهند می‌توانند این گرایش‌ها را ترویج کنند، اما سوال واقعی این است که آیا مردم برای دیدن آن هزینه می‌کنند؟ از تجربهٔ من، پاسخ قاطعاً «نه» است. تنها چیزی که سریال «ویچر» اصلی را سر پا نگه داشته بود، جاسکیِر و هنری کاویل بودند؛ تنها دو بازیگری که تا حدی درست انتخاب شده بودند. بقیه و به‌ویژه داستان، بدون دلیل مشخصی از مسیر خارج شد و تغییرات ناموجهی داشت. شاید بازی‌های ویدیویی هم چنین کاری کردند، اما آن‌ها به‌خاطر ماهیت بازی و سبک کم‌روایت می‌توانستند این کار را توجیه کنند؛ برای یک سریال تلویزیونی چنین بهانه‌ای پذیرفتنی نیست. ممکن است فکر کنید نتفلیکس لااقل از انتقادات قبلی چیزی آموخته باشد، اما چنین نیست — آن‌ها آخرین خوش‌آمدگویی مخاطبان را هم کنار گذاشتند، روی اشتباهات‌شان اصرار کردند و در نتیجه این ترکیب ناخوشایند از یک «نمایش» را ساختند.