انیمیشن Zootopia 2016

یکی از بهترین فیلم‌هایی که دیزنی در سال‌های اخیر ساخته است. داستان هوشمندانه‌ای دارد و پس‌زمینه‌اش موضوعات مهمی مثل تفاوت‌ها، کلیشه‌ها، تعصبات و اهمیت دادن به نقش‌های برجسته‌تر زنان را مطرح می‌کند. هنوز در برخی جنبه‌ها جای بهبود وجود دارد، اما به‌نظرم گامی مهم در مسیر درست است. شخصیت‌ها خوب کار شده‌اند، موقعیت‌های کمدی به‌جا ظاهر می‌شوند و بیش از حد پر از ترانه‌های احساساتی...

یکی از بهترین فیلم‌هایی که دیزنی در سال‌های اخیر ساخته است. داستان هوشمندانه‌ای دارد و پس‌زمینه‌اش موضوعات مهمی مثل تفاوت‌ها، کلیشه‌ها، تعصبات و اهمیت دادن به نقش‌های برجسته‌تر زنان را مطرح می‌کند. هنوز در برخی جنبه‌ها جای بهبود وجود دارد، اما به‌نظرم گامی مهم در مسیر درست است. شخصیت‌ها خوب کار شده‌اند، موقعیت‌های کمدی به‌جا ظاهر می‌شوند و بیش از حد پر از ترانه‌های احساساتی نیست. امتیاز: ۸/۱۰ دیزنی بار دیگر موفق شده است. این انیمیشن زیبا نتیجه‌ی همکاری کارگردانان «دیوونه‌خلاق» و «رالف خرابکار» است و نشان می‌دهد دیزنی هنوز در اوج خلاقیت است. ابتدا وقتی تیزر و تریلر را دیدم زیاد جذب فیلم نشدم، اما تبلیغات خوب و کیفیت اثر باعث شد در سینماها به‌خوبی دیده شود. از کودکان تا بزرگسالان همه از آن لذت خواهند برد. ایده‌ی گردهم‌آیی حیوانات از سرزمین‌های مختلف و زندگی مسالمت‌آمیز‌شان در شهری به‌نام زوتوپیا به‌خوبی توضیح داده شده است؛ مثل جامعه‌ای مرکب از نژادها و قومیت‌های گوناگون. داستان با تلاش جودی، خرگوشی که می‌خواهد پلیس شود، آغاز می‌شود؛ او با نیک روباه که در طبیعت دشمنِ جودی است آشنا می‌شود و مجبور می‌شوند بعد از یک پرونده مفقودی با هم کار کنند تا رازها را حل کنند. انیمیشن هم در سطح آثار پیکسار است و داستان پر از صحنه‌های اکشن و لحظات خنده‌دار است. کودکان قطعا از آن لذت می‌برند و بزرگ‌ترها هم از لایه‌های فکری فیلم بهره می‌گیرند. اجرای صدای رئیس پلیس بوگو (با صدای ایدریس البا) بسیار تأثیرگذار است. امتیاز: ۹/۱۰ فیلمی فوق‌العاده با پیام ارزشمند. این انیمیشن خانوادگی گرچه بر چند کلیشه‌ای که من از آن‌ها بدم می‌آید تکیه دارد، اما در عمل بسیار موفق است: همه گروه‌های سنی را سرگرم می‌کند و در عین حال پیام اخلاقی مهمی را بدون لطمه زدن به داستان جذابش منتقل می‌کند. نمره نهایی: ۳.۵ از ۵ — قویاً پیشنهاد می‌کنم. این واقعاً یک فیلم خانوادگی بسیار خوب است؛ ترکیبی کامل از شخصیت‌های بامزه، داستان مناسب و شوخی‌های پراکنده در طول اثر. تقریباً همه شخصیت‌ها دوست‌داشتنی و بامزه‌اند، هرکدام به‌طرزی متفاوت. داستان میزان مناسبی از تعلیق دارد در حالی که سبک و طنزآمیز هم باقی می‌ماند؛ در واقع انگار دو داستان موازی داریم: یکی تلاش جودی هاپس برای اثبات خود به‌عنوان پلیس و دیگری توطئه‌ای شوم که او سعی دارد حلش کند. فیلم ریتم خوبی دارد و فرصت لازم را برای پیشبرد داستان و جاگذاری موقعیت‌های کمیک فراهم می‌کند. صحنهٔ کندترینِ اسلوت‌ها در اداره راهنمایی و رانندگی از همان لحظات نخست جالب است و صحنهٔ پایانی با آن‌ها واقعاً خنده‌دار است. انیمیشن کاملاً قابل قبول است، هرچند گاهی حس نوستالژیک نسبت به انیمیشن‌های دستی والت دیزنی هم می‌شود. در کل، از بهترین انیمیشن‌هایی است که در مدتی طولانی دیده‌ام. این فیلم در آمریکا «زوتوپیا» نام گرفت و در بریتانیا با عنوانی دیگر اکران شد. به‌نظرم فیلمی بسیار خوب برای کودکان است: انیمیشن عالی، رنگارنگ و حیوانات بسیار دوست‌داشتنی. این اثر تمثیلی عالی دربارهٔ تحمل و نژادپرستی است و می‌تواند آینه‌ای باشد بر بیگانه‌ستیزیِ موجود در جوامع امروز. داستان دربارهٔ خرگوشی به‌نام جودی هاپس است که بر غلبه بر تفاوت‌ها پافشاری می‌کند تا افسر پلیس شهر زوتروپولیس شود؛ شهری سخت و پرجرم که عموماً شکارچیان در آن قدرت را در دست دارند. جودی باید پروندهٔ ناپدید شدن شکارچیان را حل کند و هم‌زمان با تعصبات همکارانش مقابله کند. شوخی‌ها خنده‌دار و داستان جذاب است؛ فیلم اشاره‌های متعدد به آثار دیگر دارد که بینندگان در گروه‌های سنی مختلف را خوشحال می‌کند. بازیگریِ صوتی بسیار خوب است و هر بازیگر کاملاً به شخصیتش افزوده است. امتیاز: ۴ از ۵ زوتوپیا قصه‌ای تمثیلی است که به‌طرزی زیرکانه به موضوعات بزرگی مثل نژادپرستی، سیاست و جامعه می‌پردازد و این مسائل را به‌صورت طنزآمیز کاوش می‌کند. از شخصیت‌ها تا خط داستانی همه چیز در سطح بالایی قرار دارد. این فیلم تا حدودی یادآور «مزرعهٔ حیوانات» جورج اورول است، هرچند مسائل محوری متفاوت‌اند. قطعاً ارزش دیدن دارد. امتیاز کلی: ۴ از ۵ چرا زوتوپیا را انقلابی می‌دانم: 1. طراحی خلاقانهٔ شهر و ساخت جهانی شگفت‌انگیز. 2. استفاده از رنگ‌ها و انیمیشن نسبتا ساده نه فقط برای جذب کودکان، بلکه برای نمایش شهری ایده‌آل که در ظاهر هر حیوانی معصوم و پاک است. 3. ترکیب بیش از یک ژانر در یک فیلم انیمیشنی بدون به‌هم ریختگی داستان. 4. پرداختن به پیام‌های معاصر و موضوعات حساس که پیش از این در انیمیشن‌ها به این شکل کاوش نشده بود؛ با تمرکز روی پیام مرکزیِ تعصب، هیچ پیامی همدیگر را تحت‌الشعاع نکرده است. 5. قرار دادن پیامِ ظاهریِ «رسیدن به آرزوها» به‌عنوان ویژگی شخصیت اصلی (جودی هاپس) نه به‌عنوان موضوع اصلی فیلم؛ این پیام به‌عنوان انگیزه عمل می‌کند نه موضوع محوری. 6. اجتناب از احساساتی کردنِ بیش‌ازحد، هرچند شخصیت نیک می‌توانست به‌راحتی چنین کاری کند. این فیلم یک شاهکار مطلق است؛ پیام‌هایش هوشمندانه و مرتبط‌اند و امروز کودکان به یادگیری این اخلاقیات نیاز دارند. بازیگران صدایی کاملاً مناسب نقش‌ها هستند و صحنه‌های خنده‌داری در فیلم هست که تاکنون در انیمیشن‌ها یا حتی فیلم‌های لایو-اکشن ندیده‌ایم. ژانرها—کمدی، ماجراجویی، اکشن، جنایی و معمایی—به خوبی ترکیب شده‌اند و تماشاگر هرگز احساس سردرگمی نمی‌کند. شخصیت‌ها از پیچیده‌ترین شخصیت‌هایی هستند که در انیمیشن دیده‌ام؛ هرکدام دیدگاهی منحصربه‌فرد دارند که ناشی از تجربه‌هایشان است. امتیاز: ۱۰ از ۱۰ من از «زوتوپیا» خوشم آمد؛ بسیار بهتر از آنچه انتظار داشتم بود. انیمیشن عالی است—همان‌طور که از دیزنی انتظار داریم. جینیفر گودوین (جودی) هدایت بازیگری را به‌خوبی برعهده دارد و جیسون بیتمن اجرای فراموش‌نشدنی‌ای به‌عنوان نیک دارد. ایدریس البا و جنی اسلیت هم خوب ظاهر شده‌اند. ایدهٔ اصلی فیلم برای من جذاب‌ترین بخش بود؛ هرچند انقلابی نیست، اما احساس تازگی می‌دهد و ریتم آن بی‌نقص است. فیلمی سرگرم‌کننده با پیام مثبت—توصیه می‌شود. جودی، خرگوشِ بااستعداد، مصمم است نخستین عضو نوع خود باشد که به نیروهای پلیس زوتوپولیس می‌پیوندد. رئیسش بوگو چندان مشتاق نیست، اما خوش‌شانس است که یک سمور ناپدید شده و جودی به همسرش قول می‌دهد که او را پیدا کند. هرچه بیشتر در پرونده پیش می‌رود، با روباهِ زیرکِ خیابانیِ نیک روبه‌رو می‌شود و کم‌کم نقشه‌ای آشکار می‌شود که می‌خواهد جمعیت شکارچیان شهر را خطرناک جلوه دهد و این توطئه تا سطوح بالای شهرداری امتداد دارد. اکنون بر عهدهٔ این دو است که سوءظن‌های متقابل را کنار بگذارند و با هم کار کنند تا این نقشه را خنثی کنند. خودِ داستان شاید چندان نو نباشد، اما شخصیت‌پردازی‌های جالبی دارد: از اسلوت‌های به‌شدت کند در بازرسی وسایل نقلیه گرفته تا معاون شهردارِ گوسفندی و دیگر جاندارانِ گوناگون. فیلمنامه اغلب خنده‌دار است و رشد رابطهٔ میان دو شخصیت اصلی در ریتمی سرگرم‌کننده رخ می‌دهد؛ ماجراهای فراوانی تا پایان غیرمتعارف فیلم رخ می‌دهد. بر خلاف بسیاری از هم‌عصران دیزنی، در اینجا سرمایه‌گذاری روی یک داستان محکم انجام شده و نتیجه درامی خانوادگی و خوش‌ساخت است. بازبینی دوبارهٔ فیلم در آستانهٔ «زوتوپیا ۲» ثابت کرد که این یکی از فیلم‌های انیمیشنی موردعلاقه‌ام از دیزنی است و من را واداشت نمره‌ام را از «A» به یک «A+» نادر ارتقا دهم. این احتمالاً یکی از باهوش‌ترین و خنده‌دارترین فیلم‌های کودکان است که تا به‌حال دیده‌ام؛ طنزهای مربوط به حیوانات در خانه هم مرا حسابی خندانده‌اند. صحنهٔ افسانه‌ای اداره با اسلوت‌ها همچنان یکی از خنده‌دارترین لحظات تاریخ سینماست، با کُمیکِ زمان‌بندی‌شده‌ای که به‌شدت مسخره و خنده‌دار است. فراتر از خنده‌ها، کارگردانان داستانی واقعاً مرموز ساخته‌اند که پلیسِ همراه‌با-دوست (buddy-cop) را با انتخاب‌های سبک نوآر ترکیب می‌کند و زمان فیلم را بسرعت می‌گذراند. در زیر پوست سرگرمی و ترانهٔ ماندگار شاکیرا، داستانی زیبا دربارهٔ باور به رویاها و پذیرفتن شکست به‌عنوان گامی ضروری برای رسیدن به موفقیت نهفته است. بازیگران صدایی فوق‌العاده‌اند و هر صدا یا با حیوان هماهنگ است یا به‌عنوان شوخی عمل می‌کند. قدرت واقعی فیلم در نحوهٔ پرداخت به دوگانگی شکارچی و طعمه است؛ آینه‌ای است که به جامعهٔ انسانی نگاه می‌کند و بررسی می‌کند چگونه ترس، تعصب و سوگیری نظام‌مند حتی در میان کسانی که خود را پیشرو می‌دانند هم حضور دارد. زوتوپیا یک اثر درخشان است که نشان می‌دهد هر کسی می‌تواند هر چیزی باشد و تجربه‌ای فراموش‌نشدنی ارائه می‌دهد که یادآوری می‌کند تلاش برای بهتر کردن دنیا هرچند پیچیده و پر از بی‌نظمی است، اما ضروری است. از این فیلم بسیار خوشم آمد! خنده‌دار بود، داستان خوبی و پیچشی جالب داشت. اسلوت‌ها آن‌قدر مرا خنداندند که فیلم را دوبار ببینم! پیام اخلاقی خوبی هم داشت و کلیت داستان هوشمندانه و سرگرم‌کننده بود. در مجموع فیلم خیلی خوبی است.