انیمه Godzilla: The Planet Eater 2018

«گودزیلا: خورنده‌ی سیاره» واقعاً ناامیدکننده بود. من دو فیلم اول انیمه را دوست ندارم اما متنفر هم نیستم؛ شخصاً «شهر در مرز نبرد» را بیشتر از بقیه دوست دارم. شخصیت‌ها عملاً همان شخصیت‌های قسمت اول‌اند و تغییر قابل‌توجهی نمی‌کنند. هارو قهرمان اصلی است و قرار بود در طول این سه‌گانه رشد کند، اما عملاً تغییری نمی‌کند. فکر می‌کنی در پایان تحول یافته، ولی نه—او کشتی‌اش را...

«گودزیلا: خورنده‌ی سیاره» واقعاً ناامیدکننده بود. من دو فیلم اول انیمه را دوست ندارم اما متنفر هم نیستم؛ شخصاً «شهر در مرز نبرد» را بیشتر از بقیه دوست دارم. شخصیت‌ها عملاً همان شخصیت‌های قسمت اول‌اند و تغییر قابل‌توجهی نمی‌کنند. هارو قهرمان اصلی است و قرار بود در طول این سه‌گانه رشد کند، اما عملاً تغییری نمی‌کند. فکر می‌کنی در پایان تحول یافته، ولی نه—او کشتی‌اش را به سمت گودزیلا نشانه می‌گیرد و خودش را نابود می‌کند. از متفیس هم از دور مشخص بود که قرار است به‌سمت شرارت برود؛ نژاد بیگانه در فیلم قبلی هم نقش منفی گرفت و اگر با داستان‌های گودزیلا آشنا باشید، معمولاً وقتی بیگانگان معرفی می‌شوند، نقش شرور را ایفا می‌کنند. در این سه‌گانه گودزیلا بیشتر شبیه یک نکتهٔ فرعی به نظر می‌آید تا شخصیت محوری. در دو فیلم اول هم زیاد از او صحبت می‌شد اما حضورش اندک بود، و در این قسمت هم جز چند بار شلیک نفس اتمی و سپس از بین بردن گیدورا کار دیگری انجام نمی‌دهد. گیدورا در این فیلم ضعیف‌ترین نسخهٔ ممکن از این شخصیت در تمام فرنچایز است؛ اگر نسخه‌های هایسی یا GMK را بد می‌دانستید، الآن دیگر بابت آن‌ها تاسف نخواهید خورد. گیدورا بیشتر شبیه رشته‌های اسپاگتی است تا یک اژدهای واقعی، و دیدن سیلوئت بدنش برای چند ثانیه قابل‌قبول نیست. «مبارزه» بین گودزیلا و گیدورا اصلاً یک درگیری واقعی نیست؛ گیدورا گاز می‌گیرد و گودزیلا عملاً واکنشی نشان نمی‌دهد. این می‌توانست پایانی خوب برای سه‌گانه باشد. با این‌حال از اینکه سازندگان چیزهای جدیدی امتحان کردند خوشم آمد و باید به تلاش‌شان احترام گذاشت؛ چه از همهٔ ایده‌ها خوشم بیاید چه نه، جسارتشان قابل تحسین است.