فیلم Romancing the Stone 1984

این فیلم باعث می‌شود بفهمید هریسون فورد در «ایندیانا جونز» (همین سال ۱۹۸۴) چقدر خوب بود و دنی دویتو چقدر در این فیلم جذاب است — اما از نظرِ مایکل داگلاس و کتلین ترنر، خب، واقعاً نسبتاً معمولی‌اند. او «جک» است، قهرمان خوش‌تیپ و رام‌نشدنی که در نهایت به نویسندهٔ رمانتیکِ سطحی «جون» کمک می‌کند تا از دلِ جنگل‌های کلمبیا خواهر دزدیده‌شدهٔ او را پیدا...

این فیلم باعث می‌شود بفهمید هریسون فورد در «ایندیانا جونز» (همین سال ۱۹۸۴) چقدر خوب بود و دنی دویتو چقدر در این فیلم جذاب است — اما از نظرِ مایکل داگلاس و کتلین ترنر، خب، واقعاً نسبتاً معمولی‌اند. او «جک» است، قهرمان خوش‌تیپ و رام‌نشدنی که در نهایت به نویسندهٔ رمانتیکِ سطحی «جون» کمک می‌کند تا از دلِ جنگل‌های کلمبیا خواهر دزدیده‌شدهٔ او را پیدا کند—ماجرا حولِ یک نقشهٔ گنج است. این ماجراجویی مدت زیادی طول می‌کشد تا راه بیفتد، اما وقتی آغاز می‌شود صحنه‌های رنگارنگ و سرگرم‌کننده‌ای ارائه می‌دهد؛ موسیقی متن سینت‌سایزرِ سنگین هم تلاش می‌کند تا جای دیالوگ‌های نسبتاً بی‌معنی را پر کند. دنی دویتو (که نقش آدم‌ربا «رالف» را دارد) به‌خوبی صحنه‌ها را می‌دزدد و داستان تا یک پایانِ پرخطر—و قابل پیش‌بینی—با حشراتِ بزرگ و ترسناک، آبشار، تعقیب و گریزِ ماشینی و خیس‌شدنِ زیادِ همه پیش می‌رود. برای سپری‌کردن یک بعدازظهر خوب است و بین این دو بازیگر کمی شیمیِ هنری هست، اما حالا همه‌چیز کمی کمرنگ به نظر می‌رسد و جنبه‌های کمدی هم خیلی خوب تاب نیاورده‌اند. من نسبت به منتقد قبلی کمی بیشتر از بازیگران اصلی خوشم آمد، چون فکر می‌کنم آن‌ها نقش خود را در داستانی که در واقع بیش از حد تقلیدی از فیلم‌های اکشن—حتی بیشتر از مجموعهٔ «راگرز»—است، به‌خوبی ایفا کردند. البته فیلم سبک و کم‌عمق است، با خشونت‌های پراکنده که در برابر یک ماجراجویی نسبتاً لطیف قرار می‌گیرند. پیدا کردنش در سرویس‌های استریم سخت است؛ فعلاً فقط برای خرید یا اجاره موجود است. من فرصت دیدنش را به‌صورت رایگان پیدا کردم چون حاضر نبودم آن را بخرم یا اجاره کنم. فیلم خوب است، اما نه آن‌قدر خوب. ماجراهای خنده‌دار در جنگل‌های آمریکای لاتین با کتلین ترنر و مایکل داگلاس نویسنده‌ای در منهتن که رمان‌های ماجراجویانهٔ رمانتیک می‌نویسد (ترنر) برای نجات خواهرش که توسط خویشاوندان مشکوک (دنی دویتو و زک نورمن) ربوده شده به کلمبیا می‌رود. او با یک قاچاقچی پرندگان عجیب‌وغریب (داگلاس) آشنا می‌شود که به او کمک می‌کند از دست یک سرهنگ فاسد (آلفونسو آراو) و پلیس نظامی‌اش فرار کند. «Romancing the Stone» (۱۹۸۴) پس از موفقیت «Raiders of the Lost Ark» ساخته شد. فیلمی سرگرم‌کننده است که بین ماجراجویی جدی و قصه‌گوییِ خوشایند تعادل خوبی برقرار می‌کند. متأسفانه در نیمهٔ فیلم، اوضاع خراب می‌شود: ارباب مواد مخدر با نگرش بی‌خیال و خوشحالی که هنگام کمک به جون و جک برای فرار از سرهنگ زولو و چماقداران نظامی‌اش نشان می‌دهد، باورپذیری را از دست می‌دهد—آن‌هم در حالی که به‌سختی از آتش مسلسل‌های مرگبار فرار می‌کنند. چرا این‌قدر شاد است درحالی‌که در هر لحظه ممکن است همه بمیرند؟ چرا این‌قدر خوشحال است وقتی حالا به‌عنوان دشمن دولت هدف گرفته شده و ممکن است خانه و مزرعه‌اش مصادره شود؟ به‌قولی، او هرگز دیگر قادر نخواهد بود به خانه برگردد. این نکته از ضعفِ نگارش حکایت دارد، درحالی‌که تا آن لحظه فیلم جذاب و هیجان‌انگیز بود. بعد از آن اما تبدیل به چیزی شد که چشم‌ها را گرد می‌کند و خسته‌کننده می‌شود. با این حال لوکیشن‌ها عالی‌اند، تعامل بین ترنر و داگلاس سرگرم‌کننده است و صحنه‌های هیجان‌انگیزِ زیادی—هرچند سطحی—دارد. حیف که عملاً نیمی از فیلم آن را به اثری فراموش‌شدنی بدل می‌کند. سال بعد دنباله‌ای با عنوان «The Jewel of the Nile» ساخته شد. مدت زمان: ۱ ساعت و ۴۵ دقیقه. بخش‌هایی در اسنَو کَن‌یون، یوتا (شروع فیلم) و نیویورک فیلم‌برداری شده و باقی تصاویر در مناطق اطراف مکزیکوسیتی یا شرق آن گرفته شده است؛ از جمله وراکروز (قلعهٔ سنگی قدیمی)، هواسکا ده اوکامپو، خالاپا، ال آرنال، تونایا، خیکو، باراکا گراندِ و درهٔ سکوت؛ دکورهای داخلی در استودیوهای مکزیکوسیتی ساخته شده‌اند. نمره: B-/C+.