فیلم Arbitrage 2012

مشکلات یک مرد ثروتمند برای حفظ موقعیتش در پی ماجراها و تقلب‌هایش. چیز خاصی نیست. در آن دوره نمونه‌های زیادی از این مشتقات فاسد «وال‌استریت» وجود داشت و با وجود بازیگران نسبتاً قابل قبول، این فیلم در نهایت نمونه‌ای نسبتاً بی‌اهمیت است. همه‌چیز حول طرحی بیش از حد پیچیده می‌چرخد که تلاش می‌کند نوعی وام‌گیری/پول‌شویی/طرح پانزی را دنبال کند؛ گرفتن پول از پیتر برای پرداخت به...

مشکلات یک مرد ثروتمند برای حفظ موقعیتش در پی ماجراها و تقلب‌هایش. چیز خاصی نیست. در آن دوره نمونه‌های زیادی از این مشتقات فاسد «وال‌استریت» وجود داشت و با وجود بازیگران نسبتاً قابل قبول، این فیلم در نهایت نمونه‌ای نسبتاً بی‌اهمیت است. همه‌چیز حول طرحی بیش از حد پیچیده می‌چرخد که تلاش می‌کند نوعی وام‌گیری/پول‌شویی/طرح پانزی را دنبال کند؛ گرفتن پول از پیتر برای پرداخت به پاول قبل از اینکه فرد متوجه شود پولش در واقع وجود نداشته است. در این بین کارگزارشان — در اینجا «میلر» (ریچارد گیر) — با جت‌های خصوصی دور دنیا می‌چرخد، در بهترین هتل‌ها اقامت می‌کند و پولی خرج می‌کند که اساساً وجود ندارد. سوزان ساراندون نقش همسرش را کم‌وبیش ایفا می‌کند و تیم راث کمی تلاش می‌کند به‌عنوان پلیسی که رفته‌رفته به حقه‌های او پی می‌برد، اما در مجموع فیلمی خشک و کم‌ظرافت است برای ستاره‌ای که از فرمش دور شده؛ با کمبود طنز و دیالوگ‌های نوآور یا حتی جالب. پایان فیلم را تا حدی می‌پسندم — نقطه‌قوتش غیرمنتظره بودن آن است — اما در غیر این صورت همه‌چیز به‌سرعت فراموش‌شدنی است.