فیلم Blue Jay 2016

فیلمی به سبک لینکلیتر که با وجود بخش‌های بسیار سرگرم‌کننده و «خودجوش»، آن‌طور که باید کامل نیست. این فیلم یادآور داستان شخصی من است: روزی که بیست ساله بودم و در سفر دور آمریکا سرگردان بودم، به‌طور عجیبی راهی اوهایو شدم و برای مدتی روی زمینِ یک آپارتمان دانشجویی پیش چند نفر از دانشجویان اوبرلین ماندم. در یکی از همان گفت‌وگوهای فلسفی که در فضای پر...

فیلمی به سبک لینکلیتر که با وجود بخش‌های بسیار سرگرم‌کننده و «خودجوش»، آن‌طور که باید کامل نیست. این فیلم یادآور داستان شخصی من است: روزی که بیست ساله بودم و در سفر دور آمریکا سرگردان بودم، به‌طور عجیبی راهی اوهایو شدم و برای مدتی روی زمینِ یک آپارتمان دانشجویی پیش چند نفر از دانشجویان اوبرلین ماندم. در یکی از همان گفت‌وگوهای فلسفی که در فضای پر دود شکل گرفت، یکی از آن جوان‌ها — که نامش از یادم رفته — چیزی گفت که شاید یکی از مهم‌ترین درس‌های زندگی‌ام شد. او می‌گفت که وقت و انرژی زیادی گذاشته تا روابط قدیمی‌اش را «ببندد»؛ زیرا این کار اهمیت دارد. این برایم نوعی مکاشفه بود و درس عمیقی که در زندگی‌ام حک شد: کاری که او انجام می‌داد نه فقط مهم، که برای زندگی ضروری است. روابط ناتمام مثل یک خلا انرژی عظیم در ذهن و زندگی ما عمل می‌کنند و مانع آن می‌شوند که در لحظه زندگی کنیم و واقعاً در همین «اکنون» حضور داشته باشیم.