فیلم The Kid with a Bike 2011

همه چیز در این فیلم رنگ و بوی واقعیت دارد. تحسین ویژه برای توماس دوره که در نقش سیریل شخصیتی می‌سازد که هم آزاردهنده و هم قابل‌درک است؛ گاهی واقعاً آدم را به ستوه می‌آورد. البته دلیل رفتار او روشن است: مادرش او را رها کرده، پدرش هم فقط می‌خواهد از دستش راحت شود و تنها دوست بزرگ‌سال حقیقی‌اش، سامانتا (سسیل دولانس)، هرچقدر هم تلاش...

همه چیز در این فیلم رنگ و بوی واقعیت دارد. تحسین ویژه برای توماس دوره که در نقش سیریل شخصیتی می‌سازد که هم آزاردهنده و هم قابل‌درک است؛ گاهی واقعاً آدم را به ستوه می‌آورد. البته دلیل رفتار او روشن است: مادرش او را رها کرده، پدرش هم فقط می‌خواهد از دستش راحت شود و تنها دوست بزرگ‌سال حقیقی‌اش، سامانتا (سسیل دولانس)، هرچقدر هم تلاش می‌کند، همان چیزی نیست که او می‌خواهد. وقتی پسری تلاش می‌کند دوچرخه‌اش — تنها پل ارتباطی‌اش با پدر — را بدزدد، درگیر زد و خورد می‌شود، لقب «پیت‌بول» را می‌گیرد و با «وستن» (اگون دی ماتیو) دوست می‌شود. کسی نمی‌خواهد با او دوست شود چون وستن به‌عنوان فروشنده محلی مواد مخدر شناخته می‌شود. سؤال پیش روی سیریل این است که آیا او عشق محدود و رایگان سامانتا را می‌پذیرد یا دوست جدید و هیجان‌انگیزش را راهی برای رهایی از ناامیدی‌اش می‌بیند. نقش‌های مکمل خوبی هم برای نشان دادن نقش نهادهای حمایتی قرار گرفته‌اند، اما همه‌چیز اساساً دربارهٔ بازی درخشان دوره و روایت داستان از منظر کودکانه است: آسیب‌پذیر، شیطان‌صفت و تشنهٔ کسی که او را بخواهد. فیلم خالی از لحظات خنده نیست و تماشای آن برای یک ساعت و نیم وقت‌گذاشتن ارزش دارد.