فیلم Another 48 Hrs. 1990

«تو تله افتادی!»—این همان حرفی است که هر محکومی می‌زند. آهنگ تم همه چیز را می‌گوید: بچه‌ها برگشته‌اند. نولته و مورفی دوباره در نقش پلیس و محکوم کنار هم‌اند و وارد قصه‌ای می‌شوند که از هر جهت کم‌رمق و کم‌خلاق است. والتر هیل بار دیگر کارگردانی کرده و تنها صحنه‌های اکشن او مانع می‌شود فیلم به طور کامل افتضاح شود. همه‌چیز بیشتر شبیه یک کپی...

«تو تله افتادی!»—این همان حرفی است که هر محکومی می‌زند. آهنگ تم همه چیز را می‌گوید: بچه‌ها برگشته‌اند. نولته و مورفی دوباره در نقش پلیس و محکوم کنار هم‌اند و وارد قصه‌ای می‌شوند که از هر جهت کم‌رمق و کم‌خلاق است. والتر هیل بار دیگر کارگردانی کرده و تنها صحنه‌های اکشن او مانع می‌شود فیلم به طور کامل افتضاح شود. همه‌چیز بیشتر شبیه یک کپی ارزان برای جلب پول است؛ حتی برخی صحنه‌ها از فیلم اول بازتولید شده‌اند. بازیگران مکمل قابل‌قبولی مثل بریون جیمز، اد او’روس، برنت جنینگز و کوین تایگ تا حدی حضور مطمئنی دارند. مورفی و نولته با هم کتک‌کاری و کشمکش می‌کنند و زیاد فحش می‌دهند، چیزی که در فیلم اول خیلی بهتر اجرا شده بود. در مجموع، بهتر است به تماشای فیلم اول فکر کنید. امتیاز: 5/10 فیلم کمی ضعیف است و «تقابل» بین نولته و مورفی نسبتاً پیچیده و ناموجه به‌نظر می‌رسد (دلیلی ندارد که کیتس پول را بالای سر رجی نگه دارد تا به تحقیقاتش کمک کند)، اما صحنه‌های اکشن قابل‌قبول‌اند، به‌ویژه پایانی پر زد و خورد و اغراق‌شده با شیشه‌های شکسته فراوان. به‌عنوان تفریحی کوتاه مناسب است اما چیز خاصی در ذهن باقی نمی‌گذارد. به این هم می‌توان شک کرد که شاید این فیلم را به‌خاطر موفقیت Lethal Weapon سه سال پیش ساخته‌اند (که آن فیلم هم احتمالاً تا حدی مدیون 48 HRS بود). امتیاز: 2.75/5 به نظر من این یکی از فیلم اول بهتر است؛ بازی او بامزه‌تر شده و اکشن بیشتری هم در فیلم هست.