فیلم Distorted 2018

تماشای خوبی بود؛ احتمالاً دوباره آن را تماشا نخواهم کرد، اما آن را توصیه می‌کنم. هشدار برای مبتلایان به صرع: فیلم چند صحنه با نورهای چشمک‌زن شدید دارد که راستش باعث تهوع من شد. کریستینا رچی نقش اصلی را به‌خوبی به دوش می‌کشد؛ برای ایفای نقش «دیوانه» در این فیلمنامه به بازیگری قوی نیاز بود و او فوق‌العاده عمل می‌کند. فضای نااطمینانی در فیلم کاملاً قابل حس...

تماشای خوبی بود؛ احتمالاً دوباره آن را تماشا نخواهم کرد، اما آن را توصیه می‌کنم. هشدار برای مبتلایان به صرع: فیلم چند صحنه با نورهای چشمک‌زن شدید دارد که راستش باعث تهوع من شد. کریستینا رچی نقش اصلی را به‌خوبی به دوش می‌کشد؛ برای ایفای نقش «دیوانه» در این فیلمنامه به بازیگری قوی نیاز بود و او فوق‌العاده عمل می‌کند. فضای نااطمینانی در فیلم کاملاً قابل حس است و انتقالِ موضوع از وضعیت روانی او به جنون تئوری‌های توطئه نیز واضح است. در این زمینه جان کاسک حمایت قابل قبولی ارائه می‌دهد و بیشتر پرسش‌برانگیز است تا پاسخ‌دهنده. مثل هر معمای خوب، پایان‌بندی نسبتاً محکمی دارد. واقعاً نکته‌ی بد زیادی در فیلم نیست، اما اکثر شخصیت‌های مکمل کسل‌کننده‌اند. فیلم نتوانسته ایده‌ی خوب خود را به یک اثر تماشایی تبدیل کند و در نهایت نسبتاً متوسط باقی می‌ماند. --- برای تماشای این فیلم تصمیم گرفتم چون بازیگران خوبی داشت (برندن فلچر، جان کاسک و کریستینا رچی)، اما فیلم واقعاً ضعیف بود: جلوه‌های ویژه‌ی بی‌کیفیت داشت و همه‌چیز سطحی و مصنوعی به‌نظر می‌رسید—شبیه یک فیلم کم‌بودجه و بی‌ارزش. متأسفم، اما نمی‌توانم این فیلم را توصیه کنم.