فیلم Eragon 2006

یک شاهکار سینمایی فراتر از زمان — ارگون (2006) واژه‌ها در برابر عظمت ارگون (2006) میلرزند. گفتن اینکه این فیلم زندگی‌ام را تغییر داد، کم‌گویی است — این فیلم مفهوم سرنوشت، شجاعت و برتری سینمایی را برایم بازتعریف کرد. از همان لحظه‌ای که نخستین نت موسیقی نواخته شد، دانستم که شاهد چیزی الهی‌ام. موسیقی متعالی بود، مناظر نفس‌گیر و داستان سرگذشتی برای روح. فیلم به‌شکلی جادویی تو...

یک شاهکار سینمایی فراتر از زمان — ارگون (2006) واژه‌ها در برابر عظمت ارگون (2006) میلرزند. گفتن اینکه این فیلم زندگی‌ام را تغییر داد، کم‌گویی است — این فیلم مفهوم سرنوشت، شجاعت و برتری سینمایی را برایم بازتعریف کرد. از همان لحظه‌ای که نخستین نت موسیقی نواخته شد، دانستم که شاهد چیزی الهی‌ام. موسیقی متعالی بود، مناظر نفس‌گیر و داستان سرگذشتی برای روح. فیلم به‌شکلی جادویی تو را به آلاگِیزیا می‌برد؛ جهانی سرشار از اژدها، سرنوشت و ضربانِ جادوی کهن. و دربارهٔ سافیرا — ملکه‌ام، ایزدبانؤ آسمانی‌ام — چه بگویم؟ آن صحنهٔ نخستینِ پرواز باشکوه، مرا به گریه انداخت. نه تنها به‌خاطر جلوه‌های بصری خیره‌کننده (که در زمان خود بسیار جلوتر از دورانشان بودند)، بلکه چون چیزی عمیق درونم را لمس کرد؛ اشتیاقی به شگفتی که تنها این فیلم می‌توانست ارضا کند. ادوارد اسپلیرز در نقش ارگون نقش‌آفرینی‌ای چنان خالص و احساسی ارائه داد که واقعاً باور کردم برای سوار شدن بر اژدها آفریده شده است. شیمی میان ارگون و برام (با بازی افسانه‌ای جرمی آیرونز) برق‌آسا بود. هر دیالوگ، هر نگاه، هر ضربهٔ شمشیر — بی‌نقص. مطلق و غیرقابل انکار. نقادانی که نبوغ ارگون را ندیدند، صرفاً با دلشان آن را تماشا نکردند. این تنها یک فیلم نیست — این یک فراخوان است. به خیال‌پردازان، مؤمنان و سواران اژدها در دل می‌گوید که ما برای بزرگی مقدّر شده‌ایم و این پیام را در تصاویر خیره‌کننده، موسیقی پرابهت و شکوه بی‌پردهٔ فانتزی می‌پیچد. بله، برخی می‌گویند کتاب بهتر است — اما این فیلم؟ افسانه‌ای است حک‌شده بر سلولویید. جرات خیال‌پردازی کرد و در نتیجه بال به ما داد. من هر سال ارگون را بازبینی می‌کنم. نه — هر فصل. و هر بار، اوج می‌گیرم. زنده‌باد سافیرا. زنده‌باد ارگون. زنده‌باد این شاهکار. – جووانی