فیلم Mercury Rising 1998

باید اعتراف کنم که در ابتدا - هرچقدر هم که این نظر سیاسی نادرست باشد - فکر می‌کردم ترکیب بروس ویلیس به عنوان یک مامور FBI مستقل و میکو هیوز ("سایمون") به عنوان یک نابغه جوان با اوتیسم بسیار پر سر و صدا و آزاردهنده، فیلمی دشوار برای تماشا خواهد بود. خوشبختانه، شخصیت‌پردازی اولیه به سرعت به حالت آرام‌تری می‌رسد و داستان کمی غیرواقعی به...

باید اعتراف کنم که در ابتدا - هرچقدر هم که این نظر سیاسی نادرست باشد - فکر می‌کردم ترکیب بروس ویلیس به عنوان یک مامور FBI مستقل و میکو هیوز ("سایمون") به عنوان یک نابغه جوان با اوتیسم بسیار پر سر و صدا و آزاردهنده، فیلمی دشوار برای تماشا خواهد بود. خوشبختانه، شخصیت‌پردازی اولیه به سرعت به حالت آرام‌تری می‌رسد و داستان کمی غیرواقعی به سرعت پیش می‌رود. دولت ایالات متحده یک مسابقه برگزار می‌کند تا ببیند آیا کسی می‌تواند کد "جیوه" که supposedly غیرقابل شکستن است را رمزگشایی کند و آقای هیوز به‌طور واقعی به عنوان پسری که می‌تواند با یک نگاه آن را بشکند، متقاعدکننده است. وقتی او برای دریافت جایزه‌اش تماس می‌گیرد، همه چیز به هم می‌ریزد و به زودی او و ویلیس در حال فرار از NSA و FBI هستند در حالی که سعی می‌کنند به عمق این توطئه نسبتاً غیرقابل باور، اما سرگرم‌کننده پی ببرند. این یکی از آن فیلم‌هایی است که به شما یادآوری می‌کند چرا ویلیس ابتدا به ستاره تبدیل شد؛ او هرگز بهترین بازیگر نبوده است، اما جذابیت زیادی دارد و در اینجا از آن به طور کامل بهره می‌برد. او و پسر جوان به خوبی با هم ارتباط برقرار می‌کنند - با توجه به اینکه دیالوگ‌های مهمی از او وجود ندارد؛ و فیلم به اندازه کافی پر از اکشن است که دو ساعت را به شکلی رضایت‌بخش سپری کند. هرگز نمی‌دانم چرا الک بالدوین در این فیلم انتخاب شده است - او واقعاً بازیگری بسیار چوبین است، هرچند در اینجا با چی مک براید که همکار FBI ویلیس است، رقابت می‌کند. این فیلم به هیچ وجه به اندازه‌ای که برخی افراد فکر می‌کنند بد نیست...