فیلم The Terrorizers 1986

این اولین تجربهٔ من با دنیای ادوارد یانگ است و هرچند نمی‌توانم ادعا کنم تمام خطوط داستانی این درام پیچیده را به‌طور کامل دنبال کرده‌ام، اما تماشایش به‌طرزی عجیب جذاب است. عجیب؟ چون هرچند شخصیت‌ها در حد قابل‌باوری واقعی به‌نظر می‌رسند، روند رشد داستان و خودِ شخصیت‌ها نه‌چندان قابل‌پیش‌بینی و گاه نامنسجم است. فیلم با صحنه‌ای آغاز می‌شود که احتمالاً هیئت گردشگری محلی را به...

این اولین تجربهٔ من با دنیای ادوارد یانگ است و هرچند نمی‌توانم ادعا کنم تمام خطوط داستانی این درام پیچیده را به‌طور کامل دنبال کرده‌ام، اما تماشایش به‌طرزی عجیب جذاب است. عجیب؟ چون هرچند شخصیت‌ها در حد قابل‌باوری واقعی به‌نظر می‌رسند، روند رشد داستان و خودِ شخصیت‌ها نه‌چندان قابل‌پیش‌بینی و گاه نامنسجم است. فیلم با صحنه‌ای آغاز می‌شود که احتمالاً هیئت گردشگری محلی را به وحشت می‌انداخت: درگیری مسلحانه‌ای میان یک باند موادمخدر و پلیس که به کشته‌شدن فردی در خیابان می‌انجامد و حتی تلاش برای جابه‌جایی جسد هم خطرناک از آب درمی‌آید. آن حس خطر در سراسر داستان ادامه پیدا می‌کند، وقتی با یک زوج دچار مشکل در زندگی زناشویی آشنا می‌شویم. او «لی» (Li-Chun Lee) نویسندهای است که دچار بن‌بست خلاقانه‌ای تقریباً لاعلاج شده؛ و او «ژو» (Cora Miao) خواهان ورود به شاخهٔ درمان بالینی است که نمی‌تواند اهمیت شکست او را با نیاز خودش به رضایت—چه از نظر شغلی و چه عاطفی—آشتی دهد. این رابطه همچون مجرایی می‌شود برای نگاهی کلی به زندگی شهری در تایوان که تقریباً همه جنبه‌های رفتار انسانی را در بر می‌گیرد، از جمله بازیگر صحنه‌ربای «شو آن» (Wang An)، صاحب یک فاحشه‌خانه که در حالی‌که مشتریانش در عمل رسوا گرفتارند از آن‌ها سود می‌برد و خود نیز مورد تمایل یک عکاس قرار دارد که توجه پلیس را جلب می‌کند. نکتهٔ جالب فیلم این است که ابتدا گمان می‌برید با نوعی فیلم گنگستری مواجه‌اید که مردم محلی زیر فشارند؛ اما کم‌کم تبدیل به داستانی دربارهٔ «ترس» در اشکال گوناگون می‌شود—و قوی‌ترین مصداق‌های آن لزوماً آن‌جایی نیست که انتظار دارید. به‌نظر من برای بهره‌بردن کامل از فیلم نیاز به چند بار تماشاست، چون شخصیت‌ها به‌خوبی شکل می‌گیرند و تبدیل به آدم‌هایی واقعی می‌شوند—دوست‌شان داشته باشید یا از آن‌ها متنفر.