سریال The Punisher

فصل اول: ۱۰ ستاره این سریال مانند «جسیکا جونز» نیست، اما بهترین نسخه سینمایی از «پانشر» تا به امروز است، حتی بهتر از نسخه ۱۹۸۹ با بازی دالف لاندگرن که به‌طور قابل‌توجهی بهترین فیلم این شخصیت محسوب می‌شود. حالا، من دیده‌ام که برخی در IMDb از نبود قدرت‌های فوق‌العاده و خشونت موجود در سریال شکایت می‌کنند و خوب، به وضوح آن‌ها با منبع اصلی داستان آشنا نیستند. به‌ویژه...

فصل اول: ۱۰ ستاره این سریال مانند «جسیکا جونز» نیست، اما بهترین نسخه سینمایی از «پانشر» تا به امروز است، حتی بهتر از نسخه ۱۹۸۹ با بازی دالف لاندگرن که به‌طور قابل‌توجهی بهترین فیلم این شخصیت محسوب می‌شود. حالا، من دیده‌ام که برخی در IMDb از نبود قدرت‌های فوق‌العاده و خشونت موجود در سریال شکایت می‌کنند و خوب، به وضوح آن‌ها با منبع اصلی داستان آشنا نیستند. به‌ویژه از آن‌جا که «پانشر» اساساً شبیه «دکستر» است. یعنی او یک قاتل زنجیره‌ای است که تنها به این دلیل تحمل می‌شود که بدها را می‌کشد. اما هنوز هم... او یک قاتل زنجیره‌ای است. با این دیدگاه، شما سریالی را دارید درباره یک قاتل که بدتر از خودش را می‌کشد. تنها تفاوت این است که او با اسلحه این کار را می‌کند و واقعاً نگران دستگیری یا شواهدی که از خود باقی می‌گذارد نیست. او فقط یک قاتل است. و خوب، این کار می‌کند. به درستی انجام شده و شخصیت‌ها عالی هستند. فصل دوم: به فصل اول ۱۰ ستاره دادم. فصل دوم کارهایی انجام داد که به شدت با ماهیت «پانشر» در تضاد بود و مجبور شدم امتیازش را به ۱ کاهش دهم. این فصل به سمت سیاست‌زدگی رفت. فصل اول فوق‌العاده بود، نه به اندازه فصل اول «جسیکا جونز»، اما بهتر از آنچه برخی از نویسندگان کمیک‌ها می‌توانستند تصور کنند، «پانشر» را به تصویر کشید (به استثنای MAX). و سپس به سیاست پرداخته شد و متأسفانه سیاست‌ها «ووک» بودند. حالا در مورد «جسیکا جونز» نوع سیاست‌ها چندان مهم نبودند... هنوز هم به برنامه آسیب رساندند... اما حداقل سیاست‌ها با شخصیت سازگار بودند. در مورد «جسیکا جونز»، «آیرون فیست»، «لوک کیج» (تا حدودی)، می‌توانید سیاست‌های چپ‌گرا را معرفی کنید و با شخصیت آن‌ها سازگار است. «دردویل» بیشتر به عنوان یک کاتولیک تعریف می‌شود... اما حتی در این صورت هم می‌توانید شخصیت را به سمت چپ ببرید و با آن سازگار باشد (فقط نه به اندازه زیاد). آن‌ها اساساً شخصیت‌های لیبرال هستند... اما «پانشر» یک شخصیت لیبرال نیست. «پانشر» نمی‌تواند به سمت «ووک» برود، «جسیکا» می‌تواند، اما «پانشر» اساساً یک محافظه‌کار اقتدارگرا و قاتل زنجیره‌ای است. او شخص خوبی نیست. «پانشر» کمی راست‌تر از آتیلا است. او ترامپ را به‌عنوان یک لیبرال به نظر می‌آورد. این جوهره شخصیت اوست. او یک شخصیت اقتدارگرا است. او یک شخصیت محافظه‌کار است، این ویژگی شخصیتی اوست. او بیشتر از «نیوکون» است تا «آیرون من»، او از «مسترد فانتستیک» هم محافظه‌کارتر است... و نتفلیکس او را به سمت «ووک» سوق داد. این یک ویژگی شخصیتی است که او را با بسیاری از شخصیت‌های دیگر مارول، به‌ویژه شخصیت‌های بسیار لیبرال مانند «کاپیتان آمریکا» در تضاد قرار می‌دهد. و من متوجه هستم که افراد «ووک» هم اقتدارگرا هستند... اما این یک اقتدارگرایی است که کاملاً مخالف «پانشر» است. بنابراین، نه تنها دوباره سیاست را به دنیای سرگرمی من تزریق کردند (که از آن متنفرم)، بلکه این بار سیاست‌ها در تضاد مستقیم با شخصیت اصلی بودند. پس تبریک می‌گویم نتفلیکس، شما یک برنامه واقعاً خوب را در دو سطح خراب کردید. تزریق سیاست به یک برنامه وقتی که شما برای فرار از واقعیت تلخ اخبار آن را تماشا می‌کنید، آزاردهنده است... اما وقتی سیاست‌ها با جوهره شخصیت در تضاد باشند، این یک تراژدی است.