فیلم Charly 1968

کلiff رابرتسون در نقش شخصیت اصلی که دچار مشکلات یادگیری است، در اوج توانمندی خود قرار دارد. او به مدت تقریباً دو سال در کلاس‌های شبانه تحت نظر "دکتر کیلمن" (کلر بلوم) شرکت کرده و عزم راسخی برای بهبود مهارت‌های خواندن و نوشتن خود دارد. دکتر کیلمن فکر می‌کند ممکن است بتواند او را به دوره‌ای علمی و معتبر معرفی کند که می‌تواند به جراحی...

کلiff رابرتسون در نقش شخصیت اصلی که دچار مشکلات یادگیری است، در اوج توانمندی خود قرار دارد. او به مدت تقریباً دو سال در کلاس‌های شبانه تحت نظر "دکتر کیلمن" (کلر بلوم) شرکت کرده و عزم راسخی برای بهبود مهارت‌های خواندن و نوشتن خود دارد. دکتر کیلمن فکر می‌کند ممکن است بتواند او را به دوره‌ای علمی و معتبر معرفی کند که می‌تواند به جراحی اصلاحی عمیق منجر شود. او باید تلاش کند و سخت کار کند - گاهی تلاش می‌کند تا از یک موش ژنتیکی تغییر یافته پیشی بگیرد - تا "دکتر استراوس" (لیلیا اسکالا) و "دکتر نمور" (لئون جانی) را متقاعد کند که مناسب است. در عین حال، او باید شغف خود را در یک نانوایی حفظ کند، جایی که همکارانش به شوخی‌های بی‌رحمانه و بی‌فکر تمایل دارند. در نهایت، او موفق می‌شود، اما آیا نتیجه جراحی واقعاً پایدار است؟ این داستان یکی از آن داستان‌هاست که اخلاقیات نهفته در جست‌وجوی تطابق و پذیرش، با وعده پیشرفت‌های علمی عمدتاً بدون محدودیت ترکیب می‌شود که به عواقب وسیع‌تر یا آینده‌ای از پیشرفت‌های خود کم توجهی می‌کند. شروع فیلم کمی کند است، اما شیمی موثری بین "چالی" و دکترش در حال شکل‌گیری است، زیرا اخلاقیات به تدریج مطرح می‌شود و همه ما شروع به پرسش می‌کنیم که آیا این شخصیت جذاب در مسیر درستی قرار دارد یا خیر. گاهی بسیار تفکر برانگیز است و دیالوگ‌ها و کارگردانی فیلم به ما انتخاب‌هایی ارائه می‌دهد - این فقط قضاوت یا تحلیل سیاه و سفیدی نیست. مشاهده‌اش همیشه آسان نیست، اما به نظر من ارزشش را دارد.