انیمیشن Big Hero 6 2014

یکی از بهترین انیمیشن‌هایی که تا حالا دیده‌ام. داستانی سرگرم‌کننده، شخصیت‌های جذاب و پر از احساس. دستمریزاد به دیزنی و مارول که این اثر بی‌نظیر را خلق کردند. دل‌گرم‌کننده و بامزه! دیدن پیوند بین انسان و رباتی که واقعاً می‌تواند کنار هم زندگی کند، خیال‌پردازی‌ام را برانگیخت و ارزش دوستی واقعی را به من نشان داد. دوستی واقعی شاید سخت به‌دست آید، اما این فیلم رابطه‌ای...

یکی از بهترین انیمیشن‌هایی که تا حالا دیده‌ام. داستانی سرگرم‌کننده، شخصیت‌های جذاب و پر از احساس. دستمریزاد به دیزنی و مارول که این اثر بی‌نظیر را خلق کردند. دل‌گرم‌کننده و بامزه! دیدن پیوند بین انسان و رباتی که واقعاً می‌تواند کنار هم زندگی کند، خیال‌پردازی‌ام را برانگیخت و ارزش دوستی واقعی را به من نشان داد. دوستی واقعی شاید سخت به‌دست آید، اما این فیلم رابطه‌ای پایدار در سختی‌ها و آسانی‌ها نمایش داد. بگویم؛ «بیگ هیرو 6» قطعاً ارزش دیدن دارد! اگر دیزنی و مارول را دوست دارید، این فیلم برای شماست. تعامل بین شخصیت اصلی و ربات فوق‌العاده است و پیوند میان آن‌ها هسته‌ی فیلم را شکل می‌دهد. این فیلم برای همه‌ی گروه‌های سنی جذاب است! برای من اجباری به‌نظر نمی‌رسید و از ابتدا تا انتها سرگرمم کرد. جادوی دیزنی هنوز زنده است! بِی‌مکس!!! برای درآغوش گرفتنِ آن ربات دوست‌داشتنی حاضر بودم پول زیادی بدهم! این فیلم صرفاً یک اثر کودکانه نیست؛ بار احساسی قوی‌ای دارد که هم برای کودکان و هم برای بزرگ‌ترها مناسب است. راستش هرگز فکر نمی‌کردم روزی فیلمی از دیزنی بر پایه‌ی کمیک‌های مارول ببینم؛ خوشحالم که چنین شد! فیلمی عالی برای همه است و بِی‌مکس یکی از سرگرم‌کننده‌ترین شخصیت‌هایی است که دیده‌ام. واقعاً شگفت‌انگیز! رابطه‌ی میان هیرو، شخصیت اصلی، و بِی‌مکس، پرستار رباتی که برادرش برایش گذاشته بود، خاص و دل‌نشین بود. فیلمی فوق‌العاده و از بهترین‌ها. فیلم به شیوه‌ای درس‌های زندگی را منتقل می‌کند، حتی با اینکه انیمیشن است. احساسات انسانی زیادی در آن حضور دارد و باید اعتراف کنم کمی ناراحتم کرد و شاید کمی گریه کردم. راستش، فرزندم وادارم کرد این فیلم را ببینم و خوشحالم که دیدم. این فیلم برای همه‌ی سنین جذاب است؛ ترکیبی از انیمیشن شگفت‌انگیز، فیلمنامه خوب و شخصیت‌هایی با شخصیت‌های برجسته که عاشق‌شان می‌شوید. «بیگ هیرو 6» فیلیمی است که می‌توانم بگویم وارد فهرست محبوب‌ترین انیمیشن‌هایم شد! نحوه‌ی تأثیرگذاری‌اش بر دل‌ها، و این‌که صرفاً مخاطب کودک نیست، آن را فوق‌العاده کرده است. صادقانه بگویم، ما فیلم را به‌خاطر بِی‌مکس دوست داشتیم. تاداشی برادری بود که هیچ‌گاه نداشتم. او نقش بسیار مهمی در فیلم داشت و ساخت بِی‌مکس نشان از هوش و مهارت او بود. این فیلم به من ماهیت اعتماد به نفس و پشتکار را آموخت. اگر دل و ذهن‌تان را در کاری بگذارید، می‌شود به آن دست یافت. بسیار دوست‌داشتنی! چگونه ممکن است یک ربات سفید بزرگ و بی‌تعبیر بتواند آدم را آرام کند؟ گاهی حضور فقط حضور است و کافی است. انفجارِ هوش! فناوری و استعدادهای شخصیت‌ها فراتر از درک من بود — واقعاً نابغه‌اند! فیلم ابرقهرمانی انیمیشنی‌ای است که نقاط مثبت و منفی دارد. از نکات مثبت: انیمیشن عالی و موسیقی خوب (آهنگی از Fall Out Boy)، و مقدار قابل‌توجهی احساس که بیش از بسیاری فیلم‌هاست. نکات کمتر موفق — نه کاملاً بد، اما به‌نظر من خوب پرداخت نشده‌اند: داستان چندان تازه نیست و در برخی بخش‌ها مرا یاد شیوه‌های قصه‌گویی کارتون‌هایی مثل اسکوبی-دو انداخت، حداقل از نظر پیچش‌ها و ضدقهرمانان. طراحی بِی‌مکس هم برایم خیلی دلپذیر نبود — شخصیتی بدون حالات چهره، همیشه چسبیدن به او را سخت‌تر می‌کند، هرچند هدف و نقش او را می‌پسندم. بازیگران خوب‌اند اما برایم چندان به‌یادماندنی نبودند؛ رایان پاتر و دنیل هنی به‌عنوان هیرو و تاداشی عملکرد محکمی دارند و رابطه‌شان را دوست دارم، ولی بقیه را به‌سختی به‌یاد می‌آورم. در مجموع، فیلم خوبی است — فقط چند چیز کم دارد که می‌توانست آن را بزرگ‌تر کند. هیرو، برخلاف انتظارِ معمول یک «گیک»، شخصیتی باهوش و کاریزماتیک است که همراه برادر بزرگ‌ترش تاداشی به نمایشگاه علم می‌رود با میکروبوتی انقلابی: کافی‌ست بخواهی و آن‌ها تکثیر می‌شوند، شکل می‌گیرند و حرکت می‌کنند — کاربردها بی‌شمارند. میلیونری به نام کری پیشنهاد می‌دهد همان‌جا آن را بخرد، اما دانشمندی دیگر به نام کالاگان (که مرا به بن کینگزلی یادآوری کرد) می‌گوید او فقط دنبال پول است. هیرو تصمیم می‌گیرد نفروشد و تراژدی خیلی زود رخ می‌دهد. او تنها می‌ماند و فقط ربات پرستاری تازه‌ساخته‌ی برادرش، بِی‌مکس، همراهش است (تصور کن فرزندِ عشقِ بیبندوم و آدم‌برفی). بِی‌مکس رباتی پیشرفته است و می‌فهمد قهرمان ما ناراحت است — اما او هنوز ناراحتی‌ای را خواهد دید که وقتی تراشه‌ی میکروبوت هیرو به‌سر دیگران می‌پیوندد آشکار می‌شود. این میکروبوت‌ها از کجا آمده‌اند و چه کسی پشت ماجراست؟ دوستان هیرو هم نگران‌اند و خودشان هم کم‌نقص نیستند؛ بنابراین به او می‌پیوندند، اندرویدی تقویت‌شده به سبک آیرون‌من می‌سازند و نبرد با دشمن نقاب‌دار آغاز می‌شود. من از این فیلم لذت بردم: شخصیت‌پردازی زیاد، اکشن فراوان و انیمیشن‌های بدیع دارد. فیلمنامه جاهایی طنز دارد و پیام‌هایی درباره‌ی هم‌دلی و وفاداری به دوستان می‌دهد؛ اگرچه پایان داستان کمی ساختگی می‌شود، اما این یک قصه‌ی سرگرم‌کننده است که از سناریوهای تکراری مبارزه دوری می‌کند و در سراسر آن عنصر انسانی جذابی وجود دارد.