فیلم Exeter 2015

به‌نظر می‌رسد این فیلم تا حدودی ترکیبی از Friday the 13th و The Exorcist باشد. البته مقایسه با The Exorcist چندان منصفانه نیست؛ آن فیلم هرچند قدیمی، بسیار بهتر از این اثر است. این فیلم بد نیست اما ستاره درخشانی هم نیست؛ تا حد زیادی همان چیزی است که از چنین ساخته‌ای انتظار می‌رود: جمعی از نوجوانان احمق که مشروب و مواد مصرف می‌کنند و...

به‌نظر می‌رسد این فیلم تا حدودی ترکیبی از Friday the 13th و The Exorcist باشد. البته مقایسه با The Exorcist چندان منصفانه نیست؛ آن فیلم هرچند قدیمی، بسیار بهتر از این اثر است. این فیلم بد نیست اما ستاره درخشانی هم نیست؛ تا حد زیادی همان چیزی است که از چنین ساخته‌ای انتظار می‌رود: جمعی از نوجوانان احمق که مشروب و مواد مصرف می‌کنند و کارهای بی‌منطق انجام می‌دهند، در حالی که موجودی ماورایی یکی‌یکی آنها را به روش‌های خونین از بین می‌برد. اگر در چارچوب این ژانر به آن نگاه کنیم، فیلم تا حدی قابل قبول است. ذات کلی شخصیت‌های نوجوان—مصرف‌کننده مشروبات و مواد و رفتارهای غیرمنطقی—ذاتاً مادهٔ چندان مستعدی برای فیلمی واقعا خوب نیست. برایم جای تعجب است که چرا این تم تا این حد در بین سازندگان فیلم‌های ترسناک محبوب است. با این همه مقدار مشروب و مواد مصرفی این افراد باعث می‌شود بعید باشد بیشتر فیلم بتوانند روی پا بایستند. ما هم گاهی دلمان می‌خواهد یک فیلم ترسناک با هوش و کارگردانی خوب ببینیم؛ اگر دنبال چنین اثری هستید، این فیلم مناسب شما نیست. داستان Exeter در چارچوب فرمولی استاندارد پیش می‌رود: همان گروه نوجوانان احمق (با احتمال وجود یک استثناء) تصمیم می‌گیرند در آسایشگاهی متروکه و تاریک که سابقه‌ای سیاه دارد، پارتی بگیرند. آسایشگاه ویرانه‌ای افسرده و کثیف است، پس دلیل برگزاری مهمانی آنجا نامشخص است. مشروب و مواد به وفور جریان دارد و بعد از مدتی، طبق انتظار، این افراد تصمیم می‌گیرند مراسم تاریکی را اجرا کنند. همان‌طور که می‌توان حدس زد، این کار به وقوع رشته‌ای از فجایع و هرج‌ومرج منجر می‌شود. بیشتر این نوجوانان همان رفتارهای دیوانه‌وار، غیرمنطقی و مضحک را هنگام فروریختن وقایع ماورایی از خود نشان می‌دهند. طبیعی است که با پیشروی داستان و در پی رخدادهای خشونت‌آمیز، شمارشان کم می‌شود و شاهد صحنه‌های بیشتر یا کمتر هیجان‌انگیز و خونینی هستیم که شامل اشیاء تیز و کند و جدا شدن اعضای بدن از جای خود می‌شود. این فیلم از بدترین فیلم‌های نوجوانانهٔ ترسناک که دیده‌ام فاصله دارد. بازیگران—علاوه بر رفتارهای غیرمنطقی و کودکانه که طبیعتاً در فیلمنامه بوده—چندان ضعیف نیستند و کلیت فیلم نیز با جلوه‌های ویژهٔ قابل قبول و اتمسفری تاریک و شوم در ویرانه آسایشگاه، بد اجرا نشده است. به‌عنوان یک فیلم ترسناک و برای کسانی که دنبال صحنه‌های خونین‌اند، تا حدودی قابل قبول است؛ اما انتظار ترس واقعی نداشته باشید. فیلم نسبتاً قابل پیش‌بینی است و قصه بیشتر وسیله‌ای است برای ارائهٔ رشته‌ای از صحنه‌های هولناک در فواصل منظم.