فیلم Descendants: The Rise of Red 2024

به راحتی بهترین فیلم «نوادگان» است. «نوادگان ۲» تنها فیلم از سه فیلم قبلی بود که از آن بدم نیامد. حتی آن انتشار ۲۰۱۷ را هم دوست نداشتم، اما حداقل بهتر از فیلم اصلی (به ویژه!) و «نوادگان ۳» است. این فیلم یک اسپین‌آف است و واقعاً برخی از اعضای بازیگران سه‌گانه را از دست می‌دهد که باید یک نکته منفی باشد، زیرا آن‌ها بهترین عناصر...

به راحتی بهترین فیلم «نوادگان» است. «نوادگان ۲» تنها فیلم از سه فیلم قبلی بود که از آن بدم نیامد. حتی آن انتشار ۲۰۱۷ را هم دوست نداشتم، اما حداقل بهتر از فیلم اصلی (به ویژه!) و «نوادگان ۳» است. این فیلم یک اسپین‌آف است و واقعاً برخی از اعضای بازیگران سه‌گانه را از دست می‌دهد که باید یک نکته منفی باشد، زیرا آن‌ها بهترین عناصر این سری بودند. با این حال، این گروه بازیگران خوب هستند. کایلی کانترال به عنوان رد، و ریتا اورا به عنوان ملکه قلب‌ها، افزودنی‌های مثبتی هستند. دیگر بازیگران جدید مانند براندی و مالیا بیکر نیز نقاط قوتی هستند و جرمی سویفت هم عملکرد قابل قبولی دارد. تنها استعدادهای روی صحنه مثبت نیستند، بلکه داستان و موسیقی (بدون ایجاد احساس شرم، به طرز معجزه‌آسا) نیز به طرز قابل توجهی بهبود یافته‌اند. متعجبم که هیچ پیچش بزرگی وجود نداشت (مگر اینکه در دنباله‌ای بیاید، البته)، اما این یک نکته منفی نیست. همچنین طرفدار رنگارنگی فیلم هستم، از نظر بصری احتمالاً بهبود یافته است. به طور کلی، متعجب شدم که چقدر این فیلم را با لذت تماشا کردم - چیزی که قبلاً با این فرانچایز تجربه نکرده بودم. بر اساس میانگین امتیاز لتر باکسدی که بعد از تماشا دیدم، امتیاز آن بسیار پایین‌تر از سه فیلم دیگر است. معمولی! احتمالاً توضیح می‌دهد که چرا آن را دوست داشتم، شاید آنچه قبلاً برایم شرم‌آور بود، همان چیزی است که «نوادگان» را می‌سازد. هر کس سلیقه خود را دارد. من تازه «نوادگان ۴» را تماشا کردم و این فیلم یک سفر احساسی بود که فراتر از انتظاراتم بود. به عنوان یک طرفدار قدیمی، دیدن نبودن بازیگران اصلی، به ویژه داو کامرون و دیگرانی که جادو را به سه فیلم اول آوردند، دشوار بود. غیاب کامرون بویس، که نقش کارلوس را بازی کرد، به شدت حس می‌شد. ادای احترام به او در ابتدای فیلم، با نشان دادن تصویرش و دیدن اشک‌های روی صورت اومات (چاینا آن مک‌کلین) بسیار تاثیرگذار و زیبا بود. با وجود تغییرات، شخصیت‌های جدید انرژی تازه‌ای به داستان افزودند. ریتا اورا به عنوان ملکه قلب‌ها با اجرای شیطنت‌آمیزش برجسته بود. از دیدن او در این نقش لذت بردم؛ او یک جاذبه و شدت منحصر به فرد به شخصیتش بخشید که او را فراموش‌نشدنی کرد. یکی دیگر از نکات قوت رد (کایلی کانترال) بود که حضور پویایی به داستان اضافه کرد و احساس می‌شد که در دنیای نوادگان به خوبی جا افتاده است. داستان جذاب بود، موسیقی فوق‌العاده و رقص‌ها شگفت‌انگیز بودند. فیلم به روح «نوادگان» وفادار ماند و در عین حال به سمت جهت‌های جدیدی حرکت کرد. به طور کلی، «نوادگان ۴» ادامه‌ای رضایت‌بخش از این سری محبوب بود. این فیلم احساسات تلخ و شیرین فقدان بازیگران اصلی را با هیجان ماجراجویی‌های جدید متعادل کرد. این فیلم برای هر طرفدار «نوادگان» یک تماشای ضروری است و ادای احترام زیبایی به میراث کامرون بویس است.