فیلم In the Name of Ben Hur 2016

این فیلم یکی دیگر از آن آثار کم‌هزینه و دیالوگ‌محور است که احتمالاً بیش از هر چیز به‌عنوان تمرینی برای همهٔ افراد جلو و پشت دوربین کاربرد دارد. بخش اعظم تیم فنی در ارائهٔ این درام ساختگی عملکرد نسبتاً قابل‌قبولی دارند، اما کسانی که مسئول عناصر «خلاقانه» هستند چیز چندانی برای افتخار کردن ندارند. لژیون‌های رومی به کشاورزان روستایی ستم می‌کنند که مرد غول‌پیکری از...

این فیلم یکی دیگر از آن آثار کم‌هزینه و دیالوگ‌محور است که احتمالاً بیش از هر چیز به‌عنوان تمرینی برای همهٔ افراد جلو و پشت دوربین کاربرد دارد. بخش اعظم تیم فنی در ارائهٔ این درام ساختگی عملکرد نسبتاً قابل‌قبولی دارند، اما کسانی که مسئول عناصر «خلاقانه» هستند چیز چندانی برای افتخار کردن ندارند. لژیون‌های رومی به کشاورزان روستایی ستم می‌کنند که مرد غول‌پیکری از آن‌ها دفاع می‌کند. این مداخله تنها فرمانده را خشمگین‌تر می‌کند و اهالی تلاش می‌کنند مرد را متقاعد کنند که بماند و به آن‌ها کمک کند، وگرنه او راهش را می‌کشد و همه‌شان قربانی خواهند شد. با «آدریان» (Jonno Davies) پُررو اما نسبتاً بی‌دست‌وپا که در میان اهالی پیش‌قدم و مصرّ است، بازدیدکننده‌شان (Adrian Boucher) در نهایت تصمیم می‌گیرد بماند و بقیهٔ داستان را می‌توان به‌راحتی حدس زد. آنچه از فیلم برمی‌آید این است که سازندگان از ساختنش خوش‌شان آمده: لباس پوشیدن دوره‌ای؟ بله. غلتیدن در گل و زدن مردم با چوب؟ بله. وانمود کردن به چارلتون هستون؟ بله. سکانس پایانی با «سیپریان» (Alan Calton) نمونه‌ای از اتفاقات خوشایند سینمایی است، اما در مجموع فیلم نسبتاً ضعیف است. با این حال، همه باید از جایی شروع کنند و شاید پروژهٔ بعدی هر یک از این افراد از منحنی یادگیری فیلم‌سازی که از اینجا آغاز می‌شود سود ببرد. فیلم برای گذراندن وقت مناسب است، اما هرگز آن را به‌یاد نخواهید آورد — حتی اگر خودتان در آن نقش داشته باشید.