فیلم Tombs of the Blind Dead 1972

«La noche del terror ciego» (با عنوان انگلیسی Tombs of the Blind Dead) داستان لشکری از جنگجویان شرور قرن سیزدهم را روایت می‌کند؛ شوالیه‌های معبدی که برای جاودانگی خون انسان می‌نوشیدند و قربانی به شیطان تقدیم می‌کردند. این شوالیه‌ها دختران بی‌گناه را برای مراسم‌شان شکنجه و بهره‌برداری می‌کردند تا ارباب خود را خشنود سازند، اما سرانجام وقتی محاکمه مقدس تصمیم می‌گیرد آنها را در ملاعام...

«La noche del terror ciego» (با عنوان انگلیسی Tombs of the Blind Dead) داستان لشکری از جنگجویان شرور قرن سیزدهم را روایت می‌کند؛ شوالیه‌های معبدی که برای جاودانگی خون انسان می‌نوشیدند و قربانی به شیطان تقدیم می‌کردند. این شوالیه‌ها دختران بی‌گناه را برای مراسم‌شان شکنجه و بهره‌برداری می‌کردند تا ارباب خود را خشنود سازند، اما سرانجام وقتی محاکمه مقدس تصمیم می‌گیرد آنها را در ملاعام آویزان کند، این اعمال وحشتناک پایان می‌یابد. چند قرن بعد، در دهه ۱۹۷۰، دو دختر به نام‌های ویرجینیا و بتی به همراه مردی به نام راجر به سفر می‌روند. پس از یک حادثه نامناسب شبیه به یک سریال تلخ، ویرجینیا از روی حسادت از قطار می‌پرد و در محلی غریب پیاده می‌شود. او در قلعه‌ای ویران پناه می‌گیرد که متأسفانه پناهگاه موجوداتی هولناک است: شوالیه‌های معبد که هر شب به‌صورت مردگان متحرک بازمی‌گردند. کارگردان، آرماندو دِ اوسّوریو، سراغ روایتِ خون‌بار و کشتار بی‌وقفه نرفته است. برعکسِ انتظاراتِ طرفداران جلوه‌های دیدنیِ خون و قلب بیرون‌زده، شمار قربانیان کم‌تر است اما فیلم زیرژانر زامبی را به سطحی متفاوت می‌برد؛ موجودات بیشتر تاریک، مرموز و هولناک‌اند تا شلوغ و خونین. اگر عاشق فیلم‌های زامبی هستید احتمالاً از این اثر لذت می‌برید و حتی اگر نباشید شاید با خوش‌تعجب روبه‌رو شوید. یکی از صحنه‌های به‌یادماندنی فیلم لحظه‌ای است که یکی از دختران تلاش می‌کند از زامبی‌ها پنهان شود. ازآنجاکه زامبی‌ها نابینا هستند، او در همان اتاق با آن‌ها مانده و تنها راهِ ناپدید ماندن صدای مطلق سکوت است. ترس و تنش باعث می‌شود ضربان قلبش تند و تند شود؛ نما به سینه‌اش نزدیک می‌آید و معلوم می‌شود در آستانهٔ غش یا فرار است. مردگان زنده ضربان را می‌شنوند و به سوی او برمی‌گردند؛ او ناگزیر از ترس می‌دود تا از موجودات کابوس‌وار فرار کند. این یکی از فضاسازی‌های تأثیرگذار و عمیق در فیلم‌های زامبی است. بخش‌های تعقیب و گریز اکثراً بدون اشکال‌اند و این صحنه به‌خصوص شایان توجه است. در انجمن‌ها و میان علاقه‌مندان، برخی از طرفداران خون‌وخنجر از کمبود صحنه‌های خونین گله کرده‌اند، اما به نظر نگارنده مقدار نمایش داده‌شده کافی و متناسب است. برخی هم پرسش‌هایی از قبیل «چطور زامبی‌ها می‌توانند بشنوند؟»، «اسب‌ها از کجا آمدند؟» یا «چطور اگر فقط اسکلت‌اند این‌قدر قوی‌اند؟» مطرح کرده‌اند؛ پاسخِ منطقی این است که این یک فیلم وحشت درباره مردگان متحرک است و لزوماً قرار نیست واقع‌گرایانه باشد. از سوی دیگر، رابطهٔ احتمالی عاشقانه یا جنسیِ بین دو دختر در فیلم چندان به پیشبرد داستان کمک نمی‌کند و بی‌هدف به نظر می‌رسد. در بازیگری و فیلمنامه ضعف‌هایی دیده می‌شود؛ بازی‌ها و دیالوگ‌ها اغلب ضعیف‌اند، اما استفادهٔ خوب از محیط صومعه‌ای ویران—با راهروهای نیمه‌تاریک و صداهای جیرجیر—فضایی دلهره‌آور خلق می‌کند. صحنه‌هایی مثل کارخانهٔ مانکن و واکنش‌های عجیب آن‌ها نسبت به آتش نیز جنبه‌ای سرگرم‌کننده دارند، و فریادهای پراکندهٔ شخصیت‌ها (از هر دو جنس) تا حدی جنبهٔ طنز غیرعمدی به فیلم می‌بخشند. فیلم طولانی است و پر از لحظات فرعیِ اضافه، اما در مجموع یک اثر وحشت‌پرور سرگرم‌کننده است که می‌تواند بیننده را بخنداند یا نگران کند. فیلم—محصولی پرتغالی/اسپانیایی—در سال ۱۹۷۲ اکران شد و سه دنباله در سه سال بعد به‌دنبال خود داشت: Return of the Blind Dead، The Ghost Galleon و Night of the Seagulls (که تنها The Ghost Galleon را دیده‌ام و آن فیلم به‌خاطر مستقل بودنش عاقلانه عمل می‌کند). داستان تا حدی از عناصر دراکولا و حتی ساختار روان‌شناسانهٔ فیلم‌هایی مثل Psycho بهره می‌برد؛ اما لوکیشن‌های ایبریایی، شخصیت‌ها، حضور زنان و ضدقهرمانان هولناک ویژگی‌های جذابی هستند. هنگام نمایش شوالیه‌های اسکلت‌وار سوار بر اسب، ذهن ناخودآگاه به صحنه‌هایی از Planet of the Apes نیز معطوف می‌شود—چنان‌که برخی توزیع‌کنندگان آمریکا فیلم را بازویرایش و با عنوان Revenge from Planet Ape منتشر کردند تا از محبوبیت آن فرانچایز بهره ببرند. فیلم حدود ۱ ساعت و ۴۱ دقیقه مدت دارد؛ نسخهٔ آمریکاییِ کوتاه‌شده تقریبا ۱ ساعت و ۲۳ دقیقه پخش شده است. لوکیشن‌های فیلم شامل نقاطی از پرتغال (لیسبون، پالملا، ستوبال، سسیمبرا و استوریل) و اسپانیا (صومعهٔ پالایوس، مادرید) است. در مجموع: فیلمی با فضاسازی مؤثر و وحشتی آمیخته به رمز و راز که ضعف‌هایی در فیلمنامه و بازیگری دارد اما برای علاقه‌مندان ژانر زامبی و فیلم‌های وحشت اروپایی تجربه‌ای جذاب محسوب می‌شود. ارزیابی نهایی: B-.