فیلم See You Yesterday 2019

واقعاً احمقانه است. لحن فیلم کاملاً آشفته است: یک لحظه پر از رنگ‌های روشن و درخشان با موسیقی حماسی به سبک آلن سیلوستری و داستان خوش‌بینانه‌ای دربارهٔ بچه‌های نابغهٔ مخترع از محلاتِ شهری، و لحظه‌ای بعد وارد دنیای خشن گنگسترها می‌شود و همان بچه‌های نابغه که پیام «جان سیاه‌پوستان مهم است» را به‌صورت مستقیم مطرح می‌کنند، همهٔ عقل سلیم را کنار می‌گذارند تا با کلیشهٔ...

واقعاً احمقانه است. لحن فیلم کاملاً آشفته است: یک لحظه پر از رنگ‌های روشن و درخشان با موسیقی حماسی به سبک آلن سیلوستری و داستان خوش‌بینانه‌ای دربارهٔ بچه‌های نابغهٔ مخترع از محلاتِ شهری، و لحظه‌ای بعد وارد دنیای خشن گنگسترها می‌شود و همان بچه‌های نابغه که پیام «جان سیاه‌پوستان مهم است» را به‌صورت مستقیم مطرح می‌کنند، همهٔ عقل سلیم را کنار می‌گذارند تا با کلیشهٔ تکراریِ سفر در زمان، دنیا را نجات دهند. بعد هم ناگهان تمام می‌شود — نه به شکلی مبهم، بلکه انگار سازندگان گفتند: «خب، دربارهٔ پلیس‌های سفیدپوست که بدون دلیل به نوجوانان سیاه‌پوست شلیک می‌کنند چه حرف دیگری هست؟ هیچ؛ همین بود، پس جمعش کنیم.» سطحی و موعظه‌گر، قواعد خودش را رعایت نمی‌کند، بازی‌ها ضعیف و در کل ناامیدکننده. با این حال موسیقی عالی است. می‌شود نیت‌شان را فهمید — تلاش برای ساختن یک فیلم ژانری برای مخاطب سیاه‌پوست — اما مشکل این است که آنها فیلمنامه‌ای ژانریِ سفیدپوستانه را گرفته‌اند و صرفاً با عناصر فرهنگی تزئینش کرده‌اند، به‌جای اینکه واقعاً برای مخاطب آفریقایی-آمریکایی بنویسند. در نتیجه فیلم یا شبیه تلاش سفیدپوستان برای جلب توجه مخاطبان سیاه‌پوست به نظر می‌رسد، یا شبیه تلاشی از سوی سیاهان برای ساخت فیلمی که هم فرهنگ‌شان را نشان دهد و هم برای سفیدپوستان جذاب باشد. نتیجهٔ نهایی: یک فیلم ضعیف دیگر از نتفلیکس.