فیلم Maid in Manhattan 2002

تماشایش لذت‌بخش بود؛ دوباره دیدنش ارزش دارد و آن را توصیه می‌کنم. جنیفر لوپز تقریباً بار فیلم را به دوش می‌کشد، با وجود شخصیت‌های خوب دیگری مثل باب هاسکینز که برای پیش‌برد داستان طراحی شده‌اند. باب هاسکینز بازی قابل‌قبولی دارد — نه در حد استثنایی — اما دلم برای بازی‌های او تنگ شده. کلیت داستان نسبتاً خوب نوشته شده و بیشتر دیالوگ‌ها و تعاملات شخصیت‌ها دلنشین‌اند،...

تماشایش لذت‌بخش بود؛ دوباره دیدنش ارزش دارد و آن را توصیه می‌کنم. جنیفر لوپز تقریباً بار فیلم را به دوش می‌کشد، با وجود شخصیت‌های خوب دیگری مثل باب هاسکینز که برای پیش‌برد داستان طراحی شده‌اند. باب هاسکینز بازی قابل‌قبولی دارد — نه در حد استثنایی — اما دلم برای بازی‌های او تنگ شده. کلیت داستان نسبتاً خوب نوشته شده و بیشتر دیالوگ‌ها و تعاملات شخصیت‌ها دلنشین‌اند، با این حال تقابل طبقات اجتماعی (نیروی کار در برابر نخبگان) برای یک کمدی رومانتیک کمی سنگین است. پایان‌بندی هم تا حد زیادی به جذابیت شخصیت اصلی گره خورده؛ امیدوارم این برای کسی اسپویل حساب نشود، چون در واقعیت چندان نکتهٔ جدیدی نیست. صادقانه بگویم، کاش بخش دنبال‌کردن زنی که او را نمی‌شناخت بیشتر پرداخته می‌شد و شرور داستان هم فعال‌تر بود، اما کلیشهٔ «من می‌توانم تو را از کارت اخراج کنم، می‌دانی من کی هستم؟» در این ژانر همچنان متناسب به نظر می‌رسد. به‌طور کلی فیلم ارزش دیدن دارد، هرچند آثار بهتری هم برای تماشا وجود دارد — و این لزوماً به معنای ردْ کامل فیلم‌های مشابه نیست. فیلم متوسطی بود. احتمالاً این همان رویای بسیاری از خدمتکاران است: دیدار با مردی ثروتمند و جذاب که آنان را شیفتهٔ خود کند.