سریال Daybreak

خلاصه: این مجموعهٔ جدید داستان نوجوانان بازمانده را در بحبوحهٔ آخرالزمان زامبی‌ها دنبال می‌کند. در داستان عشق، خیانت، روابط کوتاه‌مدت، درگیری‌ها، گروه‌های خیابانی و البته زامبی‌ها حضور دارند. هم روایت‌های بازگشتی به گذشته و هم درام حال حاضر دیده می‌شود و گاهی راوی داستان هم تغییر می‌کند. هر بازمانده گذشته‌ای تراژیک دارد که نه تنها تصمیم‌هایش را شکل می‌دهد، بلکه مشخص‌کنندهٔ عضویت او در گروه‌های مختلف...

خلاصه: این مجموعهٔ جدید داستان نوجوانان بازمانده را در بحبوحهٔ آخرالزمان زامبی‌ها دنبال می‌کند. در داستان عشق، خیانت، روابط کوتاه‌مدت، درگیری‌ها، گروه‌های خیابانی و البته زامبی‌ها حضور دارند. هم روایت‌های بازگشتی به گذشته و هم درام حال حاضر دیده می‌شود و گاهی راوی داستان هم تغییر می‌کند. هر بازمانده گذشته‌ای تراژیک دارد که نه تنها تصمیم‌هایش را شکل می‌دهد، بلکه مشخص‌کنندهٔ عضویت او در گروه‌های مختلف در زمان حال نیز هست. شخصیت‌ها در طول فصل اول مسیر طولانی‌ای را طی می‌کنند که به پایانی بسیار غیرمنتظره منتهی می‌شود. نظر شخصی: از این سریال حسابی خوشم آمد! زامبی‌ها از نوع کلیشه‌ای که فقط ناله کنند و مستقیم حمله کنند نبودند (که به‌نظرم چرخش خوبی بود). آنها شکل‌های تازه و متفاوتی داشتند، درست مثل بیشتر اجزای سریال. حضور پسر قرمزرنگ با نقش اصلی هم برایم جذاب بود — به‌نظرم شخصیت‌های قرموز مو مدت‌ها کمتر مورد توجه قرار گرفته‌اند. این سریال نفس تازه‌ای به ژانر نخ‌نمای زامبی می‌دهد؛ حتی ترکیب‌های کلیشه‌ای گروه‌ها هم چرخش‌های جدیدی دارند: تشویق‌کننده‌ها آدم‌ستیز و خطرناک‌اند، ورزشکارها تحت کنترل مردی دیوانه و عصبانی هستند و دانشجویان تبادل خارجی آن‌قدر که به نظر می‌رسد نادیده گرفته‌شده نیستند. حسن دیگر سریال این است که راوی بین چند شخصیت اصلی جابه‌جا می‌شود تا دیدگاه‌ها و بازگشت به گذشتهٔ آن‌ها را نشان دهد؛ این کار به شیوه‌ای خلاقانه انجام می‌شود و گاهی راوی موقعیت روایت را «دست می‌گیرد». آنجلیکا بی‌رقیب است؛ با وجود سن کمتر، باهوشی و روحیهٔ جنگجویی‌اش را سپر کرده. اما سام کمی اغراق‌شده بود؛ بیش از حد نگران این بود که به برچسبی زده نشود و در سخنرانی‌هایی طولانی از متفاوت بودنش نسبت به تصورات دیگران حرف می‌زد، طوری که بخش مراقب و کمک‌رسان او به نظر می‌رسید نمایشی بیش نیست. در کل، اگر زامبی‌لند را دوست داشتید، این سریال را هم امتحان کنید — طنزِ درونی مشابهی دارد و ارزش تماشای پشت‌سرهم را دارد. بازخورد منفی: این سریال عملاً بی‌هدف بود — جای تعجب نیست که بعد از یک فصل لغو شد. اوایل سه قسمت اول اوضاع بهتر می‌شود اما تا پایان، پایانی آشفته و نه‌چندان رضایت‌بخش دارد؛ البته آن صحنهٔ درگیریِ حماسی در انتها قابل‌توجه بود. قهرمان سریال (اگر خودش را این‌طور بداند) آدمی خودخواه و هم احمقانه و هم بد بود. در پایان حتی جاش بابت چیزی که قبل از آخرالزمان بینش و سام پیش آمده بود عذرخواهی هم نکرد. او بسیار خودمحور است و خود را قهرمان می‌داند؛ در شروع سریال حتی برایش دلم می‌سوخت اما از نیمهٔ راه به بعد واقعاً سزاوار تنبیه و برخورد بود. تنها نکتهٔ مثبت برای من حضور متیو برودریک در سریال بود.