فیلم Extraction 2015

تماشای خوبی بود؛ احتمالاً دوباره تماشا نخواهم کرد، اما می‌توانم توصیه‌اش کنم. هر فرصتی را برای دیدن جینا کارانو در نقش‌های اکشن دوست دارم، اما کِلان لوتس بار اصلی فیلم را به دوش می‌کشد و بروس ویلیس و کارانو بیشتر نقش‌های مکمل دارند. به‌عنوان یک فیلم اکشن، نسبتاً خوب است، اما مشکل این است که در قالب فیلم جاسوسی ساخته شده: همه چیز حول اطلاعات و...

تماشای خوبی بود؛ احتمالاً دوباره تماشا نخواهم کرد، اما می‌توانم توصیه‌اش کنم. هر فرصتی را برای دیدن جینا کارانو در نقش‌های اکشن دوست دارم، اما کِلان لوتس بار اصلی فیلم را به دوش می‌کشد و بروس ویلیس و کارانو بیشتر نقش‌های مکمل دارند. به‌عنوان یک فیلم اکشن، نسبتاً خوب است، اما مشکل این است که در قالب فیلم جاسوسی ساخته شده: همه چیز حول اطلاعات و تمرکز بر سیاست، و به‌طرزی نابه‌جا سیا را شبیه یک ارتش خصوصی نشان می‌دهند درحالی‌که ماهیتش سازمانی اطلاعاتی با عملیات خارجی است. حتی «نیروهای برون‌سپاری‌شده» مثل آدم‌کش‌ها اصولاً قرار نیست داخل کشور در دسترس باشند. انگیزه‌ای مبتنی بر یک دستگاهِ «همه‌چیز را هک می‌کند» برایم قانع‌کننده نیست، و اکشن نسبت به بسیاری از آثار اکشن دیگر در سطح متوسط است، هرچند خوب اجرا شده. جذاب‌ترین بخش‌ها آن قطعات اسپویلری هستند، پس چیزی فراتر از یک خط داستانی نسبتاً بی‌رمق وجود دارد؛ در کل تجربه‌ای متوسط اما قابل قبول است. من «Extraction» را آن‌قدرها هم بد نیافتادم؛ نه فیلمی عالی است و نه افتضاح. به‌نظرم فیلمی معمولی و نسبتاً دارای ریتم مناسبِ اکشن تمام‌عیار بود. این‌گونه تولیدات معمولاً یک بازیگر شناخته‌شده—در اینجا بروس ویلیس—را برجسته می‌کنند، اما عملاً حضور زیادی ندارند که این خود نکته منفی‌ای است؛ چرا ویلیس را بیاورند و او را ستاره اصلی نکنند؟ احتمالاً دلایل مالی یا زمان‌بندی وجود داشته. کِلان لوتس نقش اصلی را دارد و به‌خوبی از پس آن برمی‌آید، و جینا کارانو نیز عملکرد قابل‌قبولی دارد. بازیگرانی مانند استیو کولتر و جوشوا مایکِل نیز حضور دارند. داستان هیجان‌انگیز یا دلهره‌آور نیست، ولی هنگام تماشا مشکل خاصی نداشتم؛ فیلم توخالی است اما به‌نظر من اصلاً افتضاح نیست. علاوه بر این‌که یکی از بدترین فیلم‌های اکشنی است که مجبور به دیدنش بوده‌ام، آیا نمی‌توانیم دیگر نام دن بیلزریان را در تیتراژهای ابتدایی برای نقش‌های بی‌اهمیت نیاوریم؟ آوردن چنین فردی—که نماد فیلم‌سازی تنبل و تصویری از پسرِ پول‌دارِ ژست‌گیر است—بلافاصله ارزش فیلم را پایین می‌آورد.