فیلم The Devil’s Own 1997

به نظر می‌رسد که دو بازیگر مشهور در یک فیلم باید جذابیت بالایی ایجاد کنند، اما متأسفانه آنچه که به دست می‌آوریم یک تریلر خسته‌کننده است که به وضوح فاقد هیجان است! داستان حول محور افسر پلیس "او'Mیرا" (هریسون فورد) می‌چرخد که یک مهمان ایرلندی به نام "دوانی" (برد پیت با لهجه خنده‌دار ایرلندی‌اش) را به خانه می‌برد. از همان ابتدا متوجه می‌شویم که این...

به نظر می‌رسد که دو بازیگر مشهور در یک فیلم باید جذابیت بالایی ایجاد کنند، اما متأسفانه آنچه که به دست می‌آوریم یک تریلر خسته‌کننده است که به وضوح فاقد هیجان است! داستان حول محور افسر پلیس "او'Mیرا" (هریسون فورد) می‌چرخد که یک مهمان ایرلندی به نام "دوانی" (برد پیت با لهجه خنده‌دار ایرلندی‌اش) را به خانه می‌برد. از همان ابتدا متوجه می‌شویم که این مهمان در واقع یک تروریستIRA است که تحت نام مستعار پنهان شده و به تدریج میزبانش شروع به مشکوک شدن به او می‌کند. آنچه که در پی می‌آید، داستانی به شدت ضعیف ساخته شده است که خرده‌نوشته‌هایی برای ما به جا می‌گذارد تا به پایانی برسیم که هرچند در بعضی از لحظات کشیده است، اما واقعاً چیز جالبی نیست. به عنوان یک بریتانیایی، همیشه این نوع فیلم‌های جاسوسی که تروریست‌ها را به عنوان مبارزان آزادی‌خواه ش glorified به تصویر می‌کشند برایم دشوار بوده و روایت اینجا به تقریباً هر کلیشه احمقانه‌ای که تصور کنید می‌پردازد. عمل کمی وجود دارد و سرعت داستان به آرامی پیش می‌رود و چیزی برای جلب توجه ندارد. طرح داستان بسیار ساده‌انگارانه است و از منظر سیاسی، کاملاً یک‌جانبه است و این همه موضوع را به حالتی توخالی تبدیل می‌کند. هرچند پیت در بهترین حالت خود به چشم می‌آید، اما این فیلم واقعاً چیزی برای گفتن ندارد و کمکی به درک پیچیدگی‌های مشکلات واقعی در جزیره ایرلند نمی‌کند.