انیمیشن Logorama 2009

بعد از حدود دو دقیقه از تماشای این کار، شروع کردم دنبال لوگوهایی بگردم که حضور ندارند. انصافاً اثر تنها صنعت برندینگِ آمریکایی را هدف نمی‌گیرد و حتی به صنعت برندینگ جهانی هم اشاره‌ای دارد، اما این کار تکرارپذیری پروژه را چندان کاهش نمی‌دهد — حتی وقتی برای هیجان یک تعقیب‌وگریز پلیسی اضافه می‌شود؛ کمی حالت لاس‌زدن هست که «تنها برای مدتی کوتاه قلقلک می‌دهد»،...

بعد از حدود دو دقیقه از تماشای این کار، شروع کردم دنبال لوگوهایی بگردم که حضور ندارند. انصافاً اثر تنها صنعت برندینگِ آمریکایی را هدف نمی‌گیرد و حتی به صنعت برندینگ جهانی هم اشاره‌ای دارد، اما این کار تکرارپذیری پروژه را چندان کاهش نمی‌دهد — حتی وقتی برای هیجان یک تعقیب‌وگریز پلیسی اضافه می‌شود؛ کمی حالت لاس‌زدن هست که «تنها برای مدتی کوتاه قلقلک می‌دهد»، و حتی یک زمین‌لرزه هم داریم. نویسندگان باید در نظر می‌گرفتند که فحش‌دادنِ مکرر لزوماً خنده‌دار نمی‌کند و من خیلی زود از این کار خسته شدم. ساختار اثر هوشمندانه و ریتم آن تند است و به‌خوبی یادآور میزان نفوذ تبلیغات و بازاریابی در فرهنگ ماست، و دیدن رونالد مک‌دونالد با یک اوزی ۹ میلی‌متری لبخندی به لب می‌آورد، اما در کل متأسفانه جز سروصدای زیاد چیز خاصی نیست؛ خیلی طولانی است و بیش از حد روی همان نکته پافشاری می‌کند. می‌دانم — ستارفلیت هم که اینجا نیست...