فیلم Fort Massacre 1958

«C Troop» و فرمانده‌شان با ساعت جیبی جوئل مک‌ریا در نقش گروهبان سخت و محکم سواره‌نظام ایالات متحده، وینسون، بازی می‌کند؛ مردی که پس از کشته‌شدن افسران ارشد در حمله آپاچی‌ها مجبور می‌شود فرمان «C Troop» را برعهده گیرد. اما چه چیزی وینسون را به جلو می‌راند؟ آیا او مرد مناسبی برای رهبری اعضای باقیمانده گردان است؟ فیلم به کارگردانی جوزف نیومن، فیلم‌برداری از کارل گاثری،...

«C Troop» و فرمانده‌شان با ساعت جیبی جوئل مک‌ریا در نقش گروهبان سخت و محکم سواره‌نظام ایالات متحده، وینسون، بازی می‌کند؛ مردی که پس از کشته‌شدن افسران ارشد در حمله آپاچی‌ها مجبور می‌شود فرمان «C Troop» را برعهده گیرد. اما چه چیزی وینسون را به جلو می‌راند؟ آیا او مرد مناسبی برای رهبری اعضای باقیمانده گردان است؟ فیلم به کارگردانی جوزف نیومن، فیلم‌برداری از کارل گاثری، فیلمنامه از مارتین گلداسمیت، فیلم‌برداری در CinemaScope با رنگ‌بندی De Luxe و بازیگران مکملی چون فورست تاکر، جان راسل، جورج ن. نیس و سوزان کابوت است. این وسترن روان‌شناختی تیره و محکم، جنبه خوب و اصیل بخش «B» ژانر وسترن را نشان می‌دهد. از نظر تماتیک قوی و با هسته‌ای ضدنژادپرستی، و فیلمنامهٔ محکم گلداسمیت، همچنین اجرای درخشان مک‌ریا برجسته است. گرچه کارنامه وسترن‌های مک‌ریا نوسان داشت (چهار سال بعد فیلم درخشان پکینپا «Ride The High Country» آمد)، او در اغلب آثار حتی ناچیز هم ارزش دیدن داشت. در اینجا او همهٔ تلخی را به نمایش می‌گذارد؛ وینسون مردی تلخ و کور از نفرت است، اما در صورت مواجهه با گفت‌وگوی مناسب، توان نرم‌شدن هم دارد. مک‌ریا در این نقش درجه‌یک است؛ هرگز از سخت‌دلی شخصیت فراتر نمی‌رود و زمانی که محافظش پایین می‌آید، همدلی قابل‌باوری ایجاد می‌کند. جوزف نیومن، بیشتر به‌خاطر کارگردانی «This Island Earth» شناخته می‌شود و نامی نیست که بلافاصله با وسترن روان‌شناختی در ذهن بیاید، اما در اجرای سکانس‌های اکشن عملکردی غیرمنتظره و خوب دارد و درست عمل می‌کند که اجازه می‌دهد بازیگران داستان را روایت کنند. تنها نقد کوچک این است که نبرد نهایی خیلی کوتاه است، اما این کمبود تا حدی با نبردی در دامنهٔ تپه میان «C Troop» و آپاچی‌ها در یک‌سوم اول فیلم جبران می‌شود. ساختار تند و بدون ژست‌های مردانهٔ بی‌هدف، نشان می‌دهد نیومن در خلق یک رویارویی مرگ‌بار کلاسیک بین دو دشمن سنتی تبحر دارد. تصویربرداری فیلم نیز چشم‌نواز است. اگرچه نسخه‌ای بازتولیدشدهٔ گسترده روی دی‌وی‌دی ندارد، چاپ فعلی موجود برای شبکه‌های تلویزیونی و دی‌وی‌دی Region 1 در این عصر وضوح بالا همچنان چشم‌نواز است. فیلم در سه لوکیشن فیلم‌برداری شده: گالاپ/نیو مکزیکو، پارک ایالتی رد راک/نیو مکزیکو و کاناب/یوتا. فیلم‌برداری کارل گاثری از این لوکیشن‌ها بهرهٔ فراوان برده؛ گاهی چشم‌اندازی پهناور و زیبا دیده می‌شود، و گاهی صخره‌ها شخصیت‌ها را در آغوش می‌گیرند تا تنش و محصوریت سفر عاطفی و فیزیکی‌شان را بازنمایی کنند. رنگ‌های قهوه‌ای، قرمز و آبی یونیفرم‌ها با پوشش De Luxe زنده و برجسته ظاهر می‌شوند. Fort Massacre اثر چندان شناخته‌شده‌ای نیست و قطعاً کمتر دیده شده، بنابراین شهرتش تا حدی بر پایهٔ تماشاگران معمولی وسترن بوده که بدون آگاهی از نوع فیلم وارد آن شده‌اند. امید است اکنون مخاطبان جدیدتر و قدردان‌تری بیابد، چرا که یکی از وسترن‌های خوب بخش «B» اواخر دهه ۱۹۵۰ است. امتیاز: 8/10