فیلم Desierto 2015

این فیلم از آن دست آثاری است که برای ارزیابی کامل نیاز به زمان و تامل دارد. از یک منظر، فیلم یک اثر اکشن/هیجانی ساده اما با فضاسازی منحصربه‌فرد و جالب است. قهرمانان و ضدقهرمانان حضور دارند و ما را وارد تجربه و واقعیتی می‌کند که برای بسیاری از بینندگان جدید است—البته کاملاً ساختگی. اگر بتوانید از نظر احساسی فاصله بگیرید و آن را به‌عنوان یک...

این فیلم از آن دست آثاری است که برای ارزیابی کامل نیاز به زمان و تامل دارد. از یک منظر، فیلم یک اثر اکشن/هیجانی ساده اما با فضاسازی منحصربه‌فرد و جالب است. قهرمانان و ضدقهرمانان حضور دارند و ما را وارد تجربه و واقعیتی می‌کند که برای بسیاری از بینندگان جدید است—البته کاملاً ساختگی. اگر بتوانید از نظر احساسی فاصله بگیرید و آن را به‌عنوان یک داستان فرضی ببینید، فیلم تا حدی جواب می‌دهد، هرچند مسیر روایت آن نسبتاً پیش‌بینی‌پذیر است و شبیه بسیاری آثار دیگر عمل می‌کند (پسر با گربه آشنا می‌شود، پسر گربه را نجات می‌دهد، و بارها باید گربه را نجات دهد، و غیره). در سطح دیگر، فیلم نقدی سیاسی نه‌چندان ظریف و تفسیر فلسفی موجزی درباره اختلافات جاری در داخل ایالات متحده و کشور همسایه جنوبی‌اش ارائه می‌دهد. در این جنبه، فیلم از ظرافت لازم بی‌بهره است و مثل کسی است که برای کشتن پشه از پتک استفاده می‌کند: شخصیت‌ها سطحی و دو‌بعدی‌اند و خیلی زود خودشان را لو می‌دهند. به این ترتیب فیلم در تغییر ذهن‌ها (اگر قرار باشد با «دیگری» وارد گفتگو شود) ناموفق است و در عوض در تقویت پیش‌داوری‌ها مؤثر است (اگر هدفش ساختن همان اتاق‌های پژواک خوشایند ما باشد). می‌توان تصور کرد این فیلم در زمان و مکان دیگری بهتر جواب می‌داد، اما در بافت تاریخی کنونی—که بی‌تردید برای آن تولید و تامین مالی شده—چندان مؤثر نیست. پیشنهاد من: اگر می‌توانید ایدئولوژی‌هایتان را کنار بگذارید و در تجربه غرق شوید، فیلم را به‌عنوان یک اثر اکشن/هیجانی ببینید. در غیر این صورت احتمالاً از تماشای آن ناراحت یا عصبانی خواهید شد، صرف‌نظر از جایی که روی طیف ایدئولوژیک قرار دارید. امتیاز: 3/5