فیلم The Palm Beach Story 1942

زنی شوهر مخترع خود را ترک می‌کند و بر این باور است که اگر او برود، برای شوهرش بهتر خواهد بود. او به سمت پام بیچ می‌رود تا طلاق بگیرد و در مسیر با جان دی هاکنساکر سوم، میلیاردر مهربان، آشنا می‌شود. انرژی هر صحنه با بازیگران کارکشته فیلم به‌شدت حس می‌شود. به صحنه‌های اولیه با "پادشاه ویینی" دوست‌داشتنی توجه کنید. این فیلم یک کمدی...

زنی شوهر مخترع خود را ترک می‌کند و بر این باور است که اگر او برود، برای شوهرش بهتر خواهد بود. او به سمت پام بیچ می‌رود تا طلاق بگیرد و در مسیر با جان دی هاکنساکر سوم، میلیاردر مهربان، آشنا می‌شود. انرژی هر صحنه با بازیگران کارکشته فیلم به‌شدت حس می‌شود. به صحنه‌های اولیه با "پادشاه ویینی" دوست‌داشتنی توجه کنید. این فیلم یک کمدی شاد و خنده‌دار است. آیا توصیه می‌کنم؟ بله. این فیلم یک کمدی کلاسیک از نوع کمدی‌های بی‌منطق است. «مردها با گذشت زمان هوشمندتر نمی‌شوند، بلکه فقط موهایشان را از دست می‌دهند!» این نظر "گری" (با بازی کلودت کولبر) است که با طراح ناامید "تام" (با بازی جوئل مک‌کری) ازدواج کرده است. او به ۹۰ هزار دلار نیاز دارد تا یک فرودگاه پیشرفته بسازد، اما تمام منابع سرمایه‌گذاری سنتی به‌طور مودبانه‌ای رد کرده‌اند. او تصمیم می‌گیرد که تام بهتر است به تنهایی عمل کند، یا حتی بهتر این است که او طلاق بگیرد و با یک میلیونر ازدواج کند و به این ترتیب به او کمک مالی کند. او فکر می‌کند که این دیوانگی است، اما به زودی او در قطاری به سمت پام بیچ است و با "جی.دی." (با بازی رودی والیه) آشنا می‌شود که به‌طور تصادفی یک مرد بسیار ثروتمند است که خوشحال است بخشش‌هایش را به‌طور سخاوتمندانه بدهد. با این مرد، آنها خواهر با ذهن بازی او (با بازی ماری آستور) را ملاقات می‌کنند که "گری" برای او داستان‌های خیالی درباره شوهرش تعریف می‌کند که تنها زمانی به حقیقت نزدیک می‌شود که آن مرد بیچاره، مصمم به عدم تسلیم، به خانه برمی‌گردد و در خطر خراب کردن خطوط دروغ‌هایش قرار می‌گیرد. آیا آنها می‌توانند پول را بدون اینکه کسی در این سناریوی به‌ظاهر فاسد و خالی متوجه شود، به‌دست آورند؟ داستان کمی غیرقابل باور است، اما کولبر زمان‌بندی کمدی فوق‌العاده‌ای دارد و در میان دیالوگ‌های نسبتاً بی‌وقفه، جواهرات فکری زیادی وجود دارد که به مالکان ثروت ارثی و نگرش نسبت به ثروتمندان از سوی کسانی که به‌طور برابر آرزو دارند و متنفرند، می‌پردازد. شیمی جالبی بین چهار شخصیت در اینجا وجود دارد و هرچند پایان‌بندی کمی شتابزده و ناامیدکننده است، اما این فیلم هنوز یک کمدی سرگرم‌کننده است که من از آن لذت بردم.