انیمیشن Elemental 2023

پیدا کردن جای خود در دنیا می‌تواند خیلی سخت باشد، مخصوصاً وقتی عنصر آتش هستی و خلق‌وخوی انفجاری‌ای داری. در فیلم تازه پیکسار «الِمنتال» با امبر (با صدای لیا لوئیس)، شعله‌ای جوان آشنا می‌شویم که همراه والدینش در خانه‌ای که هم محل زندگی و هم محل کسب خانواده است زندگی می‌کند و به دیگر آتشی‌ها خدمات می‌دهد. زندگی در شهری که عناصر مختلف کنار هم...

پیدا کردن جای خود در دنیا می‌تواند خیلی سخت باشد، مخصوصاً وقتی عنصر آتش هستی و خلق‌وخوی انفجاری‌ای داری. در فیلم تازه پیکسار «الِمنتال» با امبر (با صدای لیا لوئیس)، شعله‌ای جوان آشنا می‌شویم که همراه والدینش در خانه‌ای که هم محل زندگی و هم محل کسب خانواده است زندگی می‌کند و به دیگر آتشی‌ها خدمات می‌دهد. زندگی در شهری که عناصر مختلف کنار هم کار و زندگی می‌کنند چالش‌هایی دارد، به‌ویژه ماهیت مخرب آتش که باعث پیش‌داوری نسبت به آن‌ها و همچنین بی‌اعتمادی طبیعی‌شان نسبت به آب می‌شود. امبر برای روزی که قرار است کسب‌وکار خانوادگی را به‌دست بگیرد آماده می‌شود، اما ناتوانی‌اش در برخورد با مشتریان باعث خشم انفجاری‌ای می‌شود که منجر به رخدادی با آب‌گرفتگی در مجموعه‌شان می‌گردد. ماجرا پیچیده‌تر می‌شود وقتی بازرس شهری به نام وِید (با صدای مامودو آتیه)، که عنصری از آب است، وارد زیرزمین شده و تخلفات متعددی را ثبت می‌کند که موجب تعطیلی کسب‌وکار خانواده می‌شود. برای جبران خسارت، امبر توافق می‌کند با وید همکاری کند تا منبع نشت را چند روزه پیدا و تعمیر کنند تا تخلفات رفع شود. در این مسیر رابطه‌ای میان آن‌ها شکل می‌گیرد، اما ناسازگاریِ ذاتیِ عناصرشان و موانع اجتماعی دو طرف، سد راهشان می‌شود. آنچه پیش می‌آید ماجراجویی‌ای دلنشین و از نظر بصری جذاب است که مثل بهترین آثار پیکسار به دل مخاطب می‌نشیند. موضوعات متعددی در فیلم مطرح می‌شوند و به شکلی واقع‌گرا و غیرمبلغت‌آمیز عرضه شده‌اند که برای مخاطبان در همه سنین قابل‌درک است: موانع یک رابطه ترکیبی، پیدا کردن راه خود در دنیا در عین تلاش برای خشنود کردن والدین، مواجهه با کسانی که محدودیت وضع می‌کنند و پیدا کردن صدای خود. شخصیت‌ها دوست‌داشتنی و جذاب‌اند و تصویرسازی جهان عناصر خلاقانه و دلپذیر است. «الِمنتال» بازگشتی دلنشین و تاثیرگذار برای پیکسار است و فیلمی مناسب برای خانواده در تابستان. فیلم لزوماً برای کودکان نوشته نشده؛ داستان عاشقانه‌ای قوی دارد که تا حدی به سبک رومئو و ژولیت است و لحظات خوبی دارد. شبیه «Inside Out» است اما بدون آن بخش‌هایی که مخصوص کودکان است. عمق داستان گاهی شامل شوخی‌های ویژه بزرگسالان است که ممکن است برای کودکان نیاز به توضیح داشته باشد. بنابراین اگر کودکان تماشا می‌کنند — که از نظر ایمنی مشکلی ندارد — بهتر است یک بزرگسال کنارشان باشد تا به سوالات پاسخ دهد و شوخی‌ها را توضیح دهد. فیلم از نظر تم‌ها ساده و قابل‌پیش‌بینی است، اما چنان پرمحتوا و با شخصیت‌هایی احساسی و قابل‌لمس است که در پایان ممکن است اشک در چشمانتان جمع شود. داستان عاشقانه میانِ عناصر به‌صورت بصری خیره‌کننده و در کنار یک سفر زیبا به سوی خودشناسی روایت می‌شود. ساخت جهان فیلم بار دیگر از نقاط قوت است و جزئیات بصری درباره تعامل عناصر بسیار روشنگر است. مهاجرت، تبعیض و آرمان‌های خانوادگی از جمله موضوعات اصلی‌اند که به آن‌ها پرداخته می‌شود. من نقدهای مربوط به «سقوط پیکسار» را نفهمیدم؛ همچنان از این داستان‌ها لذت می‌برم و توصیه می‌کنم بینندگان بدون مقایسه مداوم با آثار قبلی از فیلم لذت ببرند. امتیاز: A- امبر و پدربزرگ بیمارِ او به شهر بزرگی می‌آیند که همه افرادش به‌صورت یکی از چهار عنصر طبیعی تجسم یافته‌اند. طبیعی‌ست که آتش خیلی محبوب نیست، اما آن‌ها تصمیم می‌گیرند مغازه‌ای باز کنند و محصولاتِ دودی، برشته و تند بفروشند. ساختمان قدیمی است و وقتی لوله‌ها روزی «وِید» بازرس ساختمان‌ها را به زیرزمین می‌آورند، مشخص می‌شود برای کسب‌وکارشان مجوز لازم را ندارند و او می‌خواهد گزارش دهد. داستان بعدی تا حدودی مجموعه‌ای از ماجراهای نه‌چندان خلاقانه است که او باید وِید را پیدا کند و مانع از تعطیلی کسب‌وکار خانواده شود. انیمیشن شخصیت‌پردازی‌شده و باکیفیتی دارد و داستان پتانسیل داشت، اما خیلی زود تبدیل به یک رومانس کلیشه‌ای می‌شود. می‌توانست بهتر نشان دهد که چگونه چهار عنصر—هوا، خاک، آب و آتش—وقتی با هم ترکیب می‌شوند چقدر ناسازگار یا متقابل می‌توانند باشند؛ یا چگونه می‌توانند همزیستی سمبیوتیک داشته باشند. تاکید و دیالوگ‌ها بیش از حد بر امبر و وید متمرکز است و این باعث شد کمی از علاقه‌ام کم شود. فیلم رنگارنگ و پرجنب‌وجوش است، اکشن سرگرم‌کننده‌ای دارد و تماشایش ارزش دارد، اما به‌اندازه تبلیغاتش بزرگ نیست. «الِمنتال» فیلم برجسته‌ای از پیکسار است که از زبان انیمیشن برای روایت داستانی مؤثر بهره می‌برد. فراتر از یک کمدی رمانتیک ساده است و روایتی قدرتمند درباره انسان‌ها ارائه می‌دهد، هرچند شخصیت‌ها به‌صورت عناصر نمایش داده می‌شوند. پیکسار با به‌کارگیری عناصر مختلف داستان انسانی و جذابی را منتقل می‌کند که برای مخاطب طنین‌انداز است؛ فیلم بر این ایده تأکید دارد که با وجود تفاوت‌هایمان می‌توانیم در جامعه‌ای که اغلب می‌کوشد ما را جدا کند، کنار هم زندگی کنیم. «الِمنتال» از نظر بصری یکی از رنگارنگ‌ترین فیلم‌هاست و موسیقی عالی‌ای دارد، از جمله ترانه‌ای به‌یادماندنی در انتهای فیلم. ممکن است کودکان تمام مفاهیم عمیق فیلم را فوراً درک نکنند، اما تأثیرش در زندگی‌شان می‌ماند و وقتی بعدها آن را دوباره به‌عنوان بزرگسال ببینند، به عمق پیام آن پی خواهند برد. این فیلم برای یک محصول دیزنی امروزی عملکرد نسبتاً غافلگیرکننده‌ای دارد. داستان خوب و سرگرم‌کننده است و پر از ماجراجویی، اکشن، تعلیق، رومانس و طنز است. فیلم پیام همزیستی با تفاوت‌ها را دارد، ولی این پیام به‌صورت موعظه‌ای یا فشار ایدئولوژیک منتقل نمی‌شود. من و نامزدم تفاوت رنگ پوست و مذهب داریم و پیام فیلم برایم قابل‌پذیرش بود. انیمیشن به‌ویژه شخصیت‌های آتشی خوب کار شده و لحظات بامزه و شوخی‌ها معمولاً خوب‌اند. در مجموع فیلمی است که من و فرزندانم (که حالا بزرگ شده‌اند) از آن لذت بردیم. من تاکنون فیلم دیزنی/پیکساری‌ای را که دوست نداشته باشم ندیده‌ام و «الِمنتال» هم برای من قابل‌قبول است. آثار اخیر پیکسار هرچند چندان تاثیر ژرفی روی من نداشته‌اند، اما این فیلم را دوست داشتم و برایم کافی بود. انیمیشن همان‌طور که انتظار می‌رود چشمگیر است و زنده‌سازی دنیا با عناصر مختلف—به‌ویژه آب و آتش—خیلی جالب است. لیا لوئیس و به‌ویژه مامودو آتیه در نقش‌های صوتی خوب ظاهر شده‌اند؛ شاید تعامل شخصیت‌هایشان به‌عنوان یک زوج برایم کاملاً جا نیفتاد، اما ایرادی به بازیگران نیست. از حضور رانی دل کارمن هم خوشحالم. هنوز «Inside Out 2» را ندیده‌ام، ولی این فیلم را دوست داشتم.