فیلم The Gunman 2015

زمانی که یک قاتل هدف می‌شود! این فیلم بد نبود، اما همان مضامین تکراری را داشت که قبلاً در بسیاری از فیلم‌های دیگر دیده بودیم. در واقع، این فیلم بر اساس یک کتاب ساخته شده و کارگردان آن همان کسی است که فیلم «گرفته شده» را ساخته است. این پروژه بین‌المللی در سه کشور مختلف می‌گذرد، اما در کنگو آغاز و پایان می‌یابد. داستان حول محور...

زمانی که یک قاتل هدف می‌شود! این فیلم بد نبود، اما همان مضامین تکراری را داشت که قبلاً در بسیاری از فیلم‌های دیگر دیده بودیم. در واقع، این فیلم بر اساس یک کتاب ساخته شده و کارگردان آن همان کسی است که فیلم «گرفته شده» را ساخته است. این پروژه بین‌المللی در سه کشور مختلف می‌گذرد، اما در کنگو آغاز و پایان می‌یابد. داستان حول محور یک قاتل می‌چرخد که موفق شده یک کار با پروفایل بالا را در آفریقا انجام دهد. اما چند سال بعد، پس از اینکه از این نوع کارها کناره‌گیری می‌کند، ناگهان گذشته‌اش به سراغش می‌آید و مردان ناشناسی به دنبال او می‌آیند. بنابراین او تصمیم می‌گیرد بفهمد که پشت این قضیه چه کسی است و چرا؟ با اینکه این موضوع آشناست، اما بسیار لذت‌بخش است. مشکل این است که قهرمان آسیب نمی‌بیند و شخص دیگری به خاطر او می‌میرد که این خود کلیشه‌ای است. بازیگری خوب بود و به وضوح شاون پن در نقش اصلی است. سکانس‌های اکشن قابل قبول بودند، اما سرعت فیلم دلیل من برای نشستن به مدت بیش از ۱۰۰ دقیقه بود. بنابراین اگر انتظار داستان خوب و حرکات نمایشی ندارید، این فیلم برای گذراندن وقت مناسب است. بله، این فیلم شانس داشت که تبدیل به فیلم بهتری شود، اما فکر می‌کنم می‌خواست کتابی را که چند دهه پیش منتشر شده، بازتولید کند و در این بین، بخش‌هایی از آن در فیلم‌های مختلف استفاده شده است، بنابراین این فیلم به نظر قدیمی می‌رسد. منتقدان از آن خوششان نیامد، اما به مراتب بهتر از آن چیزی است که می‌گویند و همچنین به خوبی برخی دیگر از افراد ادعا می‌کنند نیست. _6.5/10_ شاون پن واقعاً باید دوبار فکر می‌کرد قبل از اینکه در این درام کپی‌برداری شده و رویه‌ای مشغول شود. او در نقش «Terrier» یک تیرانداز دقیق است که دقت او باعث مرگ وزیر معادن کنگو می‌شود و یک تریلر خسته‌کننده را به راه می‌اندازد که در آن اینترپل و طمع شرکتی به دنبال او هستند. پی‌یر موریل اینجا یک بازیگران قابل توجه را گرد هم آورده است که خاویر باردم احتمالاً بهترین آنها به عنوان «فلکس» دو رو است؛ آیدریس آلبا («بارنز») به ندرت ظاهر می‌شود و کمکی نمی‌کند - هرچند نه به اندازه تلاش terrible ری وینستون به عنوان «استانلی» که باید فقط به دنبال آبشارها می‌رفت. دیالوگ‌ها به سطح بچگانه نزدیک است و بازیگری به قدری خسته‌کننده است که حتی تیراندازی‌ها و سناریوهای جنگلی هم نمی‌توانند جان تازه‌ای به این داستان ببخشند. من رمان اصلی ژان-پاتریک منشت را نخوانده‌ام، اما اگر این اقتباس به هر نحوی به کتاب وفادار باشد، دیگر به آن نزدیک نخواهم شد.