مستند The Red Pill 2016

نقد فیلم «قرص قرمز» به کارگردانی کاسی جی، به‌طور کلی به بررسی مسائل حقوق مردان می‌پردازد، اما از زاویه‌ای که به نظر می‌رسد نه تنها به انسجام اجتماعی کمکی نمی‌کند، بلکه بر شکاف‌های اجتماعی می‌افزاید و به جنسیت‌های مربوطه احترام نمی‌گذارد. ابتدا باید بگویم که متأسفانه لازم است حقوق مردان از منظر یک فمینیست تأیید شود تا جدی گرفته شوند، اما در عین حال این نقطه...

نقد فیلم «قرص قرمز» به کارگردانی کاسی جی، به‌طور کلی به بررسی مسائل حقوق مردان می‌پردازد، اما از زاویه‌ای که به نظر می‌رسد نه تنها به انسجام اجتماعی کمکی نمی‌کند، بلکه بر شکاف‌های اجتماعی می‌افزاید و به جنسیت‌های مربوطه احترام نمی‌گذارد. ابتدا باید بگویم که متأسفانه لازم است حقوق مردان از منظر یک فمینیست تأیید شود تا جدی گرفته شوند، اما در عین حال این نقطه قوت مستند است. صداهای مردان شنیده نمی‌شود و اگر مردی با مشکلی مواجه شود، باید «مردانه برخورد کند» و سکوت کند. در حالی که اگر زنی با مشکلی روبه‌رو شود، معمولاً تقصیر به گردن مردان انداخته می‌شود و این بخشی از فرهنگ غالب است. در این فیلم، شما شاهد انتقاد به زنان نخواهید بود، بلکه مردان و زنان درباره مسائل مردان و نیاز به پرداختن به این مسائل صحبت می‌کنند. به عنوان یک مستند، کیفیت آن چندان بالا نیست و مهارت چندانی در ساخت آن وجود ندارد. اما به‌عنوان مقدمه‌ای بر نظریه‌های جنسیتی فراتر از فمینیسم، قابل قبول است؛ در آن کلیات به‌درستی بیان شده است، اما جزئیات به خوبی پرداخته نشده و موضوع کمی گیج‌کننده است. اگر این مستند تنها فیلمی بود که به این موضوع پرداخته است، امتیاز کمتری می‌گرفتم، اما به خاطر اصالت و شجاعتش امتیاز اضافی می‌گیرد. اگر به حقوق بشر و برابری اهمیت می‌دهید، تماشای آن ارزشمند است. این فیلم به مسائلی اشاره می‌کند که در جامعه توسعه‌یافته همیشه نادیده گرفته شده‌اند. به‌راحتی قابل درک بود و به‌طرز جالبی ترتیب‌بندی شده است. همچنین نظرات مختلفی درباره حقوق جنسیتی را مطرح می‌کند و مهم‌تر از همه، به تبعیض جنسیتی علیه مردان می‌پردازد که همواره نادیده گرفته شده است. گرافیک آن نیز به‌طور نسبی مناسب است. به نظر می‌رسد بسیاری از نقدهای یک ستاره‌ای در IMDb، به‌دلیل عدم تماشای فیلم، نادرست هستند. بسیاری از ادعاهایی که مطرح می‌شود، اساساً در فیلم وجود ندارند و فقط فرضیاتی درباره آنچه که «فعالان حقوق مردان» نامیده می‌شود، هستند و نه آنچه که در مستند بیان شده است. این فیلم به‌وضوح قطبی‌کننده است، اما من ندیده‌ام که یک طرف بحث تا این حد بی‌توجه به تماشای فیلم باشد. در هر صورت، ویدیوهای کاسی و روزنگارهایش جالب هستند زیرا نشان می‌دهند که چگونه افکار او در این موضوع تکامل یافته است و مصاحبه‌ها نیز خوب هستند، به‌ویژه به‌خاطر اینکه چطور به‌طور علنی با یکدیگر تناقض دارند. این حس را به شما می‌دهند که یک طرف بحث به‌هیچ‌وجه به طرف دیگر گوش نمی‌دهد. اما در نهایت، از نظر سبک، این فیلم با شکست مواجه شده است. مستندهایی مانند «شرکت» و «انرون: باهوش‌ترین مردان اتاق» کار بهتری در ارائه نظرات خود با کمی بیشتر از سبک انجام می‌دهند. حتی برخی از مکان‌های مصاحبه با پس‌زمینه‌های نیمه‌مشتتک در معرض دید هستند. محتوا وجود دارد و انصاف نیز به‌طور کلی رعایت شده است، اگرچه او به نتیجه‌گیری‌هایی می‌رسد (که کار عادلانه‌ای است)، اما با صداقت کافی به طرف دیگر بحث نیز می‌پردازد و حتی تاریخ آن را پوشش می‌دهد. مشکل، مشکل سبک است، اما این موضوع مانند یک کراوات کلاسی و یک دست دادن محکم است که می‌توان با تمرین به آن دست یافت.